Anti-drone συστήματα: Η Βρετανία επενδύει στην καινοτομία το ΕΛΚΑΚ αναζητά έτοιμες λύσεις

Μπάμπης Παπασπύρος

Στον χώρο της αμυντικής καινοτομίας, οι λεπτομέρειες δεν είναι ποτέ μόνο «τεχνικές». Είναι βαθιά πολιτικές, στρατηγικές και κυρίως αποκαλυπτικές για το πώς αντιλαμβάνεται κάθε κράτος την ανάπτυξη, τον κίνδυνο και το ίδιο του το μέλλον.

Το Ηνωμένο Βασίλειο, μέσω του κρατικού  UK Research and Innovation (UKRI) και του Innovate UK, προκηρύσσει ένα πρόγραμμα έως 5 εκατομμυρίων λιρών για τεχνολογίες αντιμετώπισης UAS (CUAS). 

Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο το ποσό είναι η φιλοσοφία. Το Λονδίνο επιλέγει να επενδύσει σε τεχνολογίες από TRL 5 (Επίπεδο Τεχνολογικής Ετοιμότητας 5) και άνω. Δηλαδή σε λύσεις που βρίσκονται ακόμη σε φάση εξέλιξης, δοκιμών και προσαρμογής. Με απλά λόγια: επενδύει στο να δημιουργήσει ικανότητες.

Όπως σας είχαμε ενημερώσει  ΕΔΩ ...

Το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) ανοίγει τον πρώτο κύκλο ταχείας διαβούλευσης (Fast Track RFI) για λύσεις σε Μη Επανδρωμένα Συστήματα (UxS) και επίγεια συστήματα αντιμετώπισης drones (C-UAS), με στόχο τη συμμετοχή ελληνικών εταιρειών στην Τακτική Άσκηση Μετά Στρατευμάτων «ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ» τον Ιούνιο του 2026. 

Το ΕΛΚΑΚ θέτει ως προϋπόθεση συμμετοχής σε Fast Track διαδικασία το TRL 7 και άνω. Δηλαδή, σχεδόν έτοιμα προϊόντα, κοντά στην επιχειρησιακή αξιοποίηση.

Και εδώ γεννάται ένα εύλογο και μάλλον άβολο ερώτημα:

Πώς γίνεται ένα κράτος με ισχυρότερη βιομηχανική βάση, βαθύτερη τεχνογνωσία και τεράστια εμπειρία να «ρισκάρει» επενδύοντας σε TRL 5, ενώ η Ελλάδα ζητά σχεδόν τελικό προϊόν;

Η απάντηση δεν είναι τεχνική. 

Το Ηνωμένο Βασίλειο κατανοεί κάτι πολύ απλό:

ότι η καινοτομία δεν αγοράζεται έτοιμη χτίζεται. Και για να χτιστεί, χρειάζεται χρηματοδότηση νωρίς, όταν η τεχνολογία ακόμα διαμορφώνεται. Εκεί που υπάρχει ρίσκο, αλλά και η μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία.

Αντίθετα, η ελληνική προσέγγιση μοιάζει να λέει:

«Ελάτε όταν είστε έτοιμοι».

Μόνο που αν μια εταιρεία είναι ήδη στο TRL 7 ή 8, τότε:

*  έχει ήδη έτοιμο προϊόν και μάλιστα δοκιμασμένο 

* είτε έχει εισαγόμενο προϊόν (βάζοντας την ταμπέλα της)

* είτε δεν χρειάζεται πραγματικά το κράτος για να εξελιχθεί

Με άλλα λόγια, το ΕΛΚΑΚ κινδυνεύει να λειτουργήσει όχι ως μοχλός ανάπτυξης, αλλά ως παρατηρητής και χρηματοδότης έτοιμων λύσεων.

Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα.

Η απαίτηση για TRL 7 δεν «ανεβάζει τον πήχη». Αντιθέτως, αποκλείει:

* startups

* ερευνητικά σχήματα

* σοβαρές καινοτόμες ελληνικές εταιρείες που έχουν μεν προϊόν αλλά δεν έχει δοκιμασθεί στο πεδίο.

Δηλαδή, αποκλείει ακριβώς εκείνους που παράγουν την καινοτομία.

Το αποτέλεσμα;

Η χώρα δεν δημιουργεί οικοσύστημα. Απλώς περιμένει να εμφανιστούν έτοιμα προϊόντα.

Και σε έναν τομέα όπως τα drones και τα CUAS, όπου η τεχνολογία εξελίσσεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα όπως αποδεικνύεται καθημερινά στο πεδίο της Ουκρανίας, αυτή η προσέγγιση δεν είναι απλώς συντηρητική. Είναι επικίνδυνα ανεπαρκής.

Το Ηνωμένο Βασίλειο επενδύει στο 2028 και το 2030.

Η Ελλάδα ζητά λύσεις για… τον επόμενο μήνα.

Αυτό δεν είναι στρατηγική. Είναι διαχείριση.

Αν η χώρα θέλει πραγματικά να αποκτήσει εγχώριες δυνατότητες, να δημιουργήσει αμυντική βιομηχανία και να σταθεί στον διεθνή ανταγωνισμό, τότε πρέπει να αποδεχτεί μια βασική αρχή:

Η καινοτομία δεν αποκτάται με την χρηματοδότηση έτοιμων στστημάτων.