Ψάχνοντας τον CEO που κάνει τη διαφορά…

 Μπάμπης Παπασπύρος

Δεν αναζητούμε έναν αλάνθαστο ηγέτη.

Δεν υπάρχει τέλειος CEO. Τουλάχιστον όχι στην πραγματική ζωή. Ο ιδανικός Διευθύνων Σύμβουλος υπάρχει κυρίως στη θεωρία, στα εγχειρίδια διοίκησης και σε έναν κόσμο όπου όλα λειτουργούν όπως ακριβώς τα σχεδιάσαμε.

Στην πραγματικότητα, το ζητούμενο δεν είναι να βρεις τον τέλειο CEO. Είναι να αναγνωρίσεις εκείνον που διαθέτει τα χαρακτηριστικά που τον κάνουν να ξεχωρίζει (θετικά). Όχι απλώς ως διοικητικό στέλεχος, αλλά κυρίως ως ηγέτης.

Γιατί άλλο πράγμα είναι να διοικείς μια επιχείρηση και άλλο να οδηγείς ανθρώπους σε έναν κοινό στόχο.

Αναζητούμε έναν CEO που ξέρει να διοικεί, αλλά και να ακούει. Να αποφασίζει, αλλά και να συνεργάζεται. Να έχει όραμα και να μπορεί να το μεταδώσει στους ανθρώπους του, ώστε να γίνει και δικό τους όραμα.

Έναν άνθρωπο που δεν περιορίζεται στο να δίνει εντολές, αλλά δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να θέλουν οι συνεργάτες του να πετύχουν. Που εμπνέει, κινητοποιεί και κάνει τους ανθρώπους του να αισθάνονται ότι αποτελούν ουσιαστικό μέρος της κοινής προσπάθειας.

Αναζητούμε τον CEO που γνωρίζει ότι η εξουσία δεν χρειάζεται να επιδεικνύεται καθημερινά για να γίνεται αισθητή.

Που ξέρει πότε πρέπει να υψώσει τη φωνή του, γιατί πρέπει να το κάνει και κυρίως με ποιον τρόπο. Που μπορεί να είναι αυστηρός χωρίς να γίνεται προσβλητικός, απαιτητικός χωρίς να γίνεται αυταρχικός και αποφασιστικός χωρίς να μετατρέπεται σε απόλυτο μονάρχη της επιχείρησης.

Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη, ίσως σημαντικότερο από όλα τα προηγούμενα.

Ο πραγματικός ηγέτης δεν έχει ανασφάλειες απέναντι στα ικανά στελέχη.

Δεν φοβάται να προσλάβει κάποιον εξυπνότερο ή πιο εξειδικευμένο από τον ίδιο. Δεν αισθάνεται απειλή όταν ένας υφιστάμενός του προτείνει μια καλύτερη ιδέα, αμφισβητεί μια απόφασή του ή αποκτά μεγαλύτερη αναγνώριση.

Αντίθετα, επιδιώκει να περιβάλλεται από ανθρώπους με γνώσεις, ικανότητες και προσωπικότητα.

Δεν φοβάται ότι κάποιος από την ομάδα του μπορεί κάποτε να τον ξεπεράσει. Γνωρίζει ότι αυτή ακριβώς είναι μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες ενός ηγέτη: να δημιουργεί ανθρώπους που μπορούν να τον διαδεχθούν και, ενδεχομένως, να κάνουν ακόμη περισσότερα από εκείνον.

Ο ανασφαλής CEO συγκεντρώνει την εξουσία, κρατά τις πληροφορίες για τον εαυτό του, περιορίζει τις πρωτοβουλίες και επιλέγει συχνά συνεργάτες που δεν απειλούν τη θέση του.

Ο ικανός CEO κάνει ακριβώς το αντίθετο. Μοιράζεται την ευθύνη, εμπιστεύεται, αναθέτει αρμοδιότητες και υποστηρίζει την ομάδα του, ακόμη και όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά.

Δεν αναζητά αποδιοπομπαίους τράγους για κάθε αποτυχία. Αναλαμβάνει το δικό του μερίδιο ευθύνης και προστατεύει τους συνεργάτες του όταν έχουν ενεργήσει με επαγγελματισμό και καλή πίστη.

Ξέρει να αναγνωρίζει δημόσια την επιτυχία των άλλων και να αναλαμβάνει προσωπικά την ευθύνη όταν κάτι αποτυγχάνει.

Και πάνω απ' όλα, καταλαβαίνει κάτι που πολλοί διοικητικοί παράγοντες δυσκολεύονται να αποδεχθούν:

Οι άνθρωποι δεν αποδίδουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους επειδή φοβούνται τον προϊστάμενό τους. Αποδίδουν όταν πιστεύουν σε αυτόν, τον εμπιστεύονται και αισθάνονται ότι η προσπάθειά τους έχει αξία.

Ο σεβασμός που στηρίζεται στον φόβο διαρκεί όσο διαρκεί η εξουσία. Ο σεβασμός που κερδίζεται με τη συμπεριφορά, την αξιοπιστία και τη δικαιοσύνη διαρκεί πολύ περισσότερο.

Φυσικά, ένας CEO δεν είναι υποχρεωμένος να είναι αρεστός σε όλους. Ούτε να αποφεύγει τις δύσκολες αποφάσεις για να διατηρεί καλές προσωπικές σχέσεις και ισορροπίες. Οφείλει να θέτει στόχους, να απαιτεί αποτελέσματα, να αξιολογεί αυστηρά και, όταν χρειάζεται, να παίρνει αποφάσεις που δεν είναι δημοφιλείς.

Η διαφορά βρίσκεται στον τρόπο. Στην αξιοπρέπεια με την οποία αντιμετωπίζει τους ανθρώπους και στην ικανότητά του να διαχωρίζει την επαγγελματική διαφωνία από την προσωπική αντιπαράθεση.

Γιατί μια επιχείρηση δεν είναι ο CEO της. Είναι οι άνθρωποί της, η τεχνογνωσία τους, η εμπειρία τους, η δημιουργικότητά τους και η καθημερινή τους προσπάθεια.

Ο CEO είναι εκεί για να συντονίζει, να εμπνέει, να αποφασίζει και να δημιουργεί τις συνθήκες ώστε όλα αυτά να λειτουργούν προς μία κατεύθυνση.

Τελικά, ποιος είναι ο επιτυχημένος CEO; Είναι εκείνος που δεν χρειάζεται να υπενθυμίζει συνεχώς στους άλλους ότι είναι το αφεντικό.

Είναι εκείνος που όταν απουσιάζει, η επιχείρηση συνεχίζει να λειτουργεί αποτελεσματικά, επειδή έχει δημιουργήσει δομές και μια δυνατή ομάδα και όχι μια ομάδα εξαρτημένη από την παρουσία του.

Είναι εκείνος που οι συνεργάτες του δεν εργάζονται απλώς για να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις του, αλλά επειδή θέλουν να πετύχουν μαζί του. Ίσως το σημαντικότερο κριτήριο αξιολόγησής του να μην είναι μόνο τα οικονομικά αποτελέσματα, οι ισολογισμοί, οι συμβάσεις ή η αύξηση του κύκλου εργασιών.

Μπορεί να είναι και το τι ανθρώπους αφήνει πίσω του. Πόσα στελέχη ανέδειξε, πόσες νέες ιδέες ενθάρρυνε, πόση τεχνογνωσία δημιούργησε και πόσο ισχυρότερη έκανε την επιχείρηση από εκείνη που παρέλαβε.

Ο τίτλος της θέσης, σου δίνει την εξουσία να διοικείς. Η συμπεριφορά σου κερδίζει τον σεβασμό εκείνων που διοικείς

Γιατί ο πραγματικός CEO δεν μετριέται μόνο από το πόσο ψηλά έφτασε ο ίδιος, αλλά και από το πόσο ψηλά βοήθησε να φτάσουν οι άνθρωποί του...

Αν έπρεπε να συνοψίσουμε σε μία φράση την αναζήτηση του ιδανικού CEO, θα ήταν αυτή:

Δεν ψάχνουμε έναν άνθρωπο που θέλει να είναι ο καλύτερος μέσα στην ομάδα. Ψάχνουμε έναν ηγέτη που ξέρει να κάνει ολόκληρη την ομάδα καλύτερη.