Το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας 5G μετατρέπεται σε σύστημα ανίχνευσης drone

Από την επικοινωνία στην επιτήρηση του εναέριου χώρου: Η τεχνολογία 5G ανοίγει έναν νέο δρόμο για τα συστήματα Counter-UAS.

Μέχρι σήμερα, τα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας τα έχουμε συνδέσει κυρίως με την επικοινωνία, τη μεταφορά δεδομένων και τη συνδεσιμότητα. Ωστόσο, η εξέλιξη της τεχνολογίας 5G δημιουργεί μια νέα δυνατότητα, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την άμυνα και την ασφάλεια: τη χρησιμοποίηση των ίδιων των τηλεπικοινωνιακών δικτύων ως κατανεμημένων αισθητήρων για τον εντοπισμό και την παρακολούθηση ιπτάμενων αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένων των drone.

Στις 30 Οκτωβρίου 2026 καταγράφηκαν δύο σημαντικές εξελίξεις, οι οποίες ενδέχεται να επιταχύνουν την επιχειρησιακή αξιοποίηση αυτής της τεχνολογίας.

Η πρώτη εξέλιξη: Η Ericsson και AT&T αποδεικνύουν τις δυνατότητες του 5G.

Στο Άρλινγκτον του Τέξας, η Ericsson και η AT&T πραγματοποίησαν επίδειξη ανίχνευσης πολλαπλών drone μέσω υφιστάμενου δικτύου 5G, αξιοποιώντας τεχνολογία προηγμένης δικτυακής ανίχνευσης.

Το ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο είναι ότι δεν απαιτήθηκε η εγκατάσταση ενός ξεχωριστού, συμβατικού συστήματος επιτήρησης. Αντίθετα, χρησιμοποιήθηκαν υφιστάμενοι σταθμοί κινητής τηλεφωνίας, εξοπλισμένοι με τεχνολογία Massive MIMO της Ericsson, σε μια διάταξη πολλαπλών συγχρονισμένων σημείων ανίχνευσης (Multistatic Sensing).

Η αρχή λειτουργίας βασίζεται στην αξιοποίηση των ραδιοκυμάτων που εκπέμπουν οι σταθμοί βάσης. Όταν αυτά ανακλώνται πάνω σε ένα ιπτάμενο αντικείμενο, οι μεταβολές των λαμβανόμενων σημάτων μπορούν να αναλυθούν μέσω προηγμένων αλγορίθμων επεξεργασίας σήματος και τεχνητής νοημοσύνης.

Στη συγκεκριμένη δοκιμή εντοπίστηκαν, προσδιορίστηκαν γεωγραφικά και παρακολουθήθηκαν συνεχώς πολλαπλά drone, τα οποία πετούσαν σε ύψος 300-400 ποδιών (περίπου 91-122 μέτρα).

Το σύστημα παρείχε δεδομένα πραγματικού χρόνου για τη θέση, την ταχύτητα και το ύψος των στόχων.

Το σημαντικότερο πλεονέκτημα είναι ότι η ανίχνευση δεν εξαρτάται από την επικοινωνία του drone με τον χειριστή του. Επομένως, δεν πρόκειται για έναν ακόμη συμβατικό RF detector που αναζητά το σήμα τηλεχειρισμού ή τη σύνδεση δεδομένων του drone.

Η δεύτερη εξέλιξη: Το NATO επιταχύνει την ενσωμάτωση 5G και τεχνητής νοημοσύνης στο πεδίο επιχειρήσεων.

Την ίδια ημέρα, στη στρατιωτική βάση Ādaži, έξω από τη Ρίγα της Λετονίας, πραγματοποιήθηκε η άσκηση Digital Backbone Experiment 2026 (DiBaX 2026), με τη συμμετοχή συμμάχων του NATO και περίπου 100 εταιρειών αμυντικής βιομηχανίας από περισσότερες από 20 χώρες.

Στο πλαίσιο της άσκησης εξετάστηκαν δυνατότητες αξιοποίησης δικτύων 5G και τεχνητής νοημοσύνης, με ιδιαίτερη έμφαση στην πρωτοβουλία Layered Counter-UAS (LCI-X).

Οι δοκιμές περιλάμβαναν την αντιμετώπιση σμήνους εχθρικών drone μέσω παρεμβολών, τη διασύνδεση συστημάτων ανίχνευσης με πυροβολαρχία αντιαεροπορικών πυροβόλων, καθώς και τη χρησιμοποίηση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης για τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση εχθρικού drone επιτήρησης και την εκτέλεση στοχευμένης προσβολής της θέσης από την οποία είχε εκτοξευθεί.

Η Ericsson, η οποία συμμετείχε και στην προηγούμενη διοργάνωση DiBaX 2025, είχε ήδη παρουσιάσει πρωτότυπο σύστημα ανίχνευσης που συνδύαζε εκπομπές ραδιοσημάτων, προηγμένη επεξεργασία σήματος και αλγορίθμους τεχνητής νοημοσύνης.

Παράλληλα, η LMT Defence της Λετονίας συνεργάζεται με την Thales Italia για την ανάπτυξη δυνατοτήτων ανίχνευσης drone μέσω 5G και 6G.

Όπως επισημάνθηκε στη διοργάνωση, το ζητούμενο δεν είναι απλώς η συλλογή περισσότερων δεδομένων, αλλά η μετατροπή τους σε αξιοποιήσιμη πληροφορία για τη λήψη επιχειρησιακών αποφάσεων.

Η αξιοποίηση του 5G για την ανίχνευση drone εισάγει μια νέα διάσταση στην πολυεπίπεδη αεράμυνα χαμηλού ύψους.

Πρώτον, προσφέρει τη δυνατότητα αξιοποίησης υφιστάμενων τηλεπικοινωνιακών υποδομών, περιορίζοντας δυνητικά το κόστος ανάπτυξης ενός εκτεταμένου δικτύου επιτήρησης.

Δεύτερον, δημιουργεί προϋποθέσεις για συνεχή επιτήρηση μεγάλων αστικών περιοχών, αεροδρομίων, λιμένων, στρατιωτικών εγκαταστάσεων και άλλων κρίσιμων υποδομών.

Τρίτον, προσφέρει μια επιπλέον δυνατότητα εντοπισμού στόχων που δεν εκπέμπουν αναγνωρίσιμα σήματα τηλεχειρισμού, συμπληρώνοντας τα συμβατικά συστήματα RF detection.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι το 5G μπορεί να αντικαταστήσει τα radar, τα ηλεκτροοπτικά συστήματα ή τους υπόλοιπους αισθητήρες. Η αποτελεσματικότητά του θα πρέπει να αξιολογηθεί σε διαφορετικά περιβάλλοντα, απέναντι σε μικρού μεγέθους στόχους, σε χαμηλά ύψη και υπό συνθήκες αυξημένων παρεμβολών και ηλεκτρομαγνητικού θορύβου.

Επιπλέον, η ανίχνευση αποτελεί μόνο το πρώτο στάδιο. Απαιτείται αξιόπιστη ταξινόμηση, ταυτοποίηση, παρακολούθηση και διασύνδεση με το σύστημα διοίκησης και ελέγχου (C2), ώστε να ακολουθήσει η κατάλληλη αντίδραση

Το μέλλον των C-UAS δεν βρίσκεται σε έναν μόνο αισθητήρα ή ένα μεμονωμένο σύστημα παρεμβολών. Βρίσκεται στη συνεργασία διαφορετικών τεχνολογιών και στη δημιουργία ενός ενιαίου, διασυνδεδεμένου δικτύου επιτήρησης και αντιμετώπισης.

Για την Ελλάδα, με το εκτεταμένο δίκτυο τηλεπικοινωνιακών υποδομών, τα πολυάριθμα νησιά, τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις και τις κρίσιμες ενεργειακές και λιμενικές υποδομές, η συγκεκριμένη τεχνολογική εξέλιξη αξίζει ιδιαίτερης προσοχής.

Η διασύνδεση των τηλεπικοινωνιακών δικτύων με radar, RF detectors, ηλεκτροοπτικούς αισθητήρες και συστήματα C2 θα μπορούσε να αποτελέσει ένα σημαντικό πεδίο ελληνικής τεχνολογικής και βιομηχανικής ανάπτυξης.

Δεν αρκεί πλέον να εντοπίζουμε το drone που εκπέμπει. Πρέπει να μπορούμε να εντοπίζουμε και εκείνο που δεν εκπέμπει.

Με πληροφορίες από

unmannedairspace.info