Η νέα ευκαιρία της Ευρώπης στην Τεχνητή Νοημοσύνη (ΑΙ)

Μπάμπης Παπασπύρος

Η Ευρώπη μπορεί να μην έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να ανταγωνιστεί τις Ηνωμένες Πολιτείες στο επίπεδο των κορυφαίων θεμελιωδών μοντέλων Τεχνητής Νοημοσύνης και των υποδομών που απαιτούν τεράστια κεφάλαια, όμως ένα νέο πεδίο ανταγωνισμού αναδύεται με ιδιαίτερη δυναμική: το AI application layer, δηλαδή το επίπεδο των εφαρμογών που μετατρέπουν την τεχνητή νοημοσύνη σε πραγματικό εργαλείο για επιχειρήσεις, οργανισμούς και εξειδικευμένους κλάδους.

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της νέας μελέτης McKinsey και Boardwave ,  η οποία δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026 και βασίζεται σε ποσοτική ανάλυση επενδύσεων venture capital από το 2018 έως το πρώτο εξάμηνο του 2026, αλλά και σε συνεντεύξεις με περισσότερους από 30 Ευρωπαίους founders, CEOs, επενδυτές και ηγέτες του τεχνολογικού οικοσυστήματος.

Το ενδιαφέρον στοιχείο της μελέτης είναι ότι δεν υποστηρίζει πως η Ευρώπη έχει κλείσει το χάσμα με τις ΗΠΑ στην AI. Αντίθετα, το χάσμα παραμένει μεγάλο. Υποστηρίζει όμως ότι η επόμενη φάση δημιουργίας αξίας από την AI μπορεί να μετατοπιστεί από τα θεμελιώδη μοντέλα προς τις εξειδικευμένες εφαρμογές και ότι ακριβώς σε αυτό το πεδίο η Ευρώπη διαθέτει ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που μπορούν να μετατραπούν σε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα.

Από τα μοντέλα στις πραγματικές επιχειρησιακές διαδικασίες

Η πρώτη φάση της επανάστασης της AI χαρακτηρίστηκε από την ανάπτυξη υποδομών, υπολογιστικής ισχύος και foundation models. Πρόκειται για έναν χώρο όπου οι αμερικανικές εταιρείες έχουν συγκεντρώσει τεράστιες επενδύσεις.

Η εικόνα είναι χαρακτηριστική: μεταξύ Ιανουαρίου 2025 και Ιουνίου 2026, η Βόρεια Αμερική προσέλκυσε το 71% των συνολικών παγκόσμιων venture capital επενδύσεων, ύψους €835 δισ., έναντι μόλις 10% για την Ευρώπη και 16% για την Ασία. Παράλληλα, στο επίπεδο των AI platforms και infrastructures, η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση αντιστοιχεί μόλις στο 4% των αμερικανικών επιπέδων.

Η εικόνα όμως αλλάζει όταν εξετάζεται το application layer.

Το 2018 η χρηματοδότηση ευρωπαϊκών AI applications αντιστοιχούσε μόλις στο 11% της αντίστοιχης αμερικανικής χρηματοδότησης. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 το ποσοστό είχε αυξηθεί στο 44%. Μόνο στο πρώτο εξάμηνο του 2026 οι ευρωπαϊκές AI application start-ups άντλησαν περίπου €6,8 δισ., ποσό ίσο με ολόκληρη τη χρηματοδότηση του 2024 και πολύ κοντά στα €8,1 δισ. του συνόλου του 2025.

Ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η εξέλιξη στον χώρο του vertical AI, δηλαδή εφαρμογών σχεδιασμένων για συγκεκριμένους κλάδους.

Το 2018 η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση vertical AI αντιστοιχούσε μόλις στο 9% της αντίστοιχης αμερικανικής. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 είχε φθάσει στο 67%.

Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι αφορά εφαρμογές που δεν περιορίζονται σε ένα γενικό chatbot ή σε ένα εργαλείο παραγωγής κειμένου. Πρόκειται για AI που πρέπει να κατανοεί έναν συγκεκριμένο κλάδο, τις διαδικασίες του, τα δεδομένα του, το κανονιστικό πλαίσιο και, σε πολλές περιπτώσεις, να λειτουργεί μέσα στα ίδια τα πληροφοριακά συστήματα μιας επιχείρησης.

Το «ευρωπαϊκό πρόβλημα» μπορεί να γίνει πλεονέκτημα

Η Ευρώπη έχει ιστορικά αντιμετωπίσει ως μειονεκτήματα την πολυπλοκότητα των αγορών της, τις διαφορετικές γλώσσες, τα διαφορετικά κανονιστικά συστήματα, τις διαφορετικές επιχειρηματικές πρακτικές και την ισχυρή παρουσία παραδοσιακών βιομηχανιών.

Σύμφωνα όμως με τη μελέτη, ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμα στην εποχή του vertical AI.

Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έχουν μάθει να λειτουργούν σε σύνθετα και κατακερματισμένα περιβάλλοντα. Έχουν αναπτύξει τεχνολογίες που πρέπει να προσαρμόζονται σε διαφορετικές απαιτήσεις και κανονισμούς. Παράλληλα, η Ευρώπη διαθέτει ισχυρά βιομηχανικά οικοσυστήματα, ερευνητικά ιδρύματα, πανεπιστήμια και μεγάλες επιχειρήσεις με τεράστιους όγκους εξειδικευμένων δεδομένων.

Η μελέτη διαπιστώνει ότι περίπου 94% της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης vertical AI συγκεντρώνεται σε έξι σύνθετους και έντονα ρυθμιζόμενους τομείς: βιομηχανία/ενέργεια/κλίμα, άμυνα και ασφάλεια, μεταφορές και logistics, νομικές υπηρεσίες και compliance, υγεία και life sciences, καθώς και χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και ασφάλιση.

Το στοιχείο αυτό δείχνει μια πιθανή ευρωπαϊκή εξειδίκευση: όχι απαραίτητα η δημιουργία του μεγαλύτερου γενικού AI μοντέλου, αλλά η ανάπτυξη βαθιά εξειδικευμένων AI εφαρμογών που μπορούν να λύσουν προβλήματα τα οποία απαιτούν πραγματική γνώση ενός κλάδου.

Η βαθιά ενσωμάτωση στις επιχειρήσεις είναι το νέο ανταγωνιστικό πεδίο

Η μελέτη εντοπίζει μια θεμελιώδη αλλαγή σε σχέση με την εποχή του παραδοσιακού SaaS.

Το κλασικό λογισμικό συχνά σχεδιαζόταν ως ένα σχετικά τυποποιημένο προϊόν που μπορούσε να εγκατασταθεί σε πολλές επιχειρήσεις. Η AI, αντίθετα, δημιουργεί αξία όταν μπορεί να κατανοήσει και να εκτελέσει σύνθετες επιχειρησιακές διαδικασίες.

Έτσι, οι πιο επιτυχημένες εφαρμογές δεν λειτουργούν απλώς «πάνω» από τα υπάρχοντα πληροφοριακά συστήματα. Ενσωματώνονται βαθιά στα systems of record, αποκτούν πρόσβαση στο επιχειρησιακό πλαίσιο, εκτελούν επιτρεπόμενες ενέργειες και επιστρέφουν τα αποτελέσματα απευθείας στη ροή εργασίας.

Αυτό δημιουργεί ένα ιδιαίτερο πλεονέκτημα για την Ευρώπη. Το αυστηρό κανονιστικό περιβάλλον, που συχνά θεωρείται εμπόδιο στην καινοτομία, μπορεί παράλληλα να λειτουργήσει ως μηχανισμός ενίσχυσης της εμπιστοσύνης. Η συμμόρφωση με GDPR, AI Act και DORA, τα audit trails και η διακυβέρνηση μπορούν να ενσωματώνονται στην ίδια την αρχιτεκτονική των εφαρμογών.

Το αποτέλεσμα είναι ότι μια εφαρμογή μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να εγκατασταθεί, αλλά όταν ενσωματωθεί βαθιά στην επιχείρηση δημιουργεί υψηλότερο κόστος αλλαγής και ισχυρότερη σχέση με τον πελάτη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Parloa, η οποία ενσωματώνει AI agents απευθείας σε συστήματα contact center, CRM και ERP, χρησιμοποιώντας πραγματικά δεδομένα πελατών και υποθέσεων και επιστρέφοντας τα αποτελέσματα στο σύστημα καταγραφής.

Το vertical AI και η άμυνα

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι defense and security αποτελεί έναν από τους έξι βασικούς ευρωπαϊκούς κλάδους στους οποίους συγκεντρώνεται η χρηματοδότηση vertical AI.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, ο τομέας άμυνας και ασφάλειας συγκέντρωσε περίπου €1,9 δισ. σε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση vertical AI για το 2025–H1 2026, με την Helsing να αποτελεί τον μεγαλύτερο χρηματοδοτούμενο παίκτη της συγκεκριμένης κατηγορίας.

Η εξέλιξη αυτή είναι ενδεικτική μιας ευρύτερης αλλαγής: η AI στην άμυνα δεν αφορά μόνο foundation models αλλά εφαρμογές που συνδέονται με συγκεκριμένες επιχειρησιακές ανάγκες, δεδομένα, αισθητήρες, συστήματα διοίκησης και ελέγχου και διαδικασίες λήψης αποφάσεων.

Η ίδια λογική ισχύει και σε άλλους στρατηγικούς τομείς. Στη βιομηχανία, για παράδειγμα, η PhysicsX χρησιμοποιεί AI για simulation, optimization και manufacturing, αξιοποιώντας δεδομένα και περιβάλλοντα μηχανικής που είναι δύσκολο να αναπαραχθούν από έναν οριζόντιο πάροχο AI.

Έτσι δημιουργείται ένας νέος τύπος ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος: όχι μόνο ο καλύτερος αλγόριθμος, αλλά ο συνδυασμός AI + δεδομένων + τεχνογνωσίας κλάδου + πραγματικής επιχειρησιακής διαδικασίας.

Οι τέσσερις κινητήριες δυνάμεις της ευρωπαϊκής δυναμικής

Η McKinsey και η Boardwave εντοπίζουν αρκετούς παράγοντες που ενισχύουν τη νέα ευρωπαϊκή δυναμική.

Πρώτος είναι η αλλαγή στις ροές ανθρώπινου δυναμικού. Το 2025 καταγράφηκε για πρώτη φορά μετά από χρόνια καθαρή εισροή επαγγελματιών AI από τις ΗΠΑ προς την Ευρώπη. Η Γερμανία κατατάσσεται τρίτη παγκοσμίως σε highly skilled AI talent, ενώ η Ελβετία προηγείται σε κατά κεφαλήν όρους. Παράλληλα, κορυφαία ευρωπαϊκά AI labs προσφέρουν πλέον πακέτα αποδοχών της τάξης των €300.000–€500.000, περιορίζοντας το ιστορικό μισθολογικό χάσμα με τις ΗΠΑ.

Δεύτερος παράγοντας είναι η μετατροπή των πανεπιστημίων σε ενεργούς παραγωγούς επιχειρήσεων. Η Ευρώπη διαθέτει ισχυρή ερευνητική βάση και περίπου 14.000 ενεργά university spinouts. Το 12% του συνολικού ευρωπαϊκού VC κατευθύνεται πλέον σε εταιρείες που προέρχονται από πανεπιστήμια. Παράλληλα, κορυφαία ιδρύματα μειώνουν τις απαιτήσεις τους σε equity, ενώ technology-transfer offices μετατρέπονται σταδιακά από απλούς διαχειριστές IP σε venture builders.

Τρίτος παράγοντας είναι η αυξανόμενη συμμετοχή των μεγάλων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Το ποσοστό των AI application deals στην Ευρώπη που περιλαμβάνουν τουλάχιστον έναν corporate investor αυξήθηκε από 14% των αντίστοιχων αμερικανικών επιπέδων το 2018 σε 39% στο πρώτο εξάμηνο του 2026.

Τέταρτος παράγοντας είναι η επιστροφή του patient capital. State-backed investors συμμετείχαν στο 24% της ευρωπαϊκής AI application VC deal value κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026, ενώ sovereign funds συμμετείχαν στο 36% της συνολικής ευρωπαϊκής AI χρηματοδότησης. Παράλληλα, η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση υποστηρίζεται από πρωτοβουλίες όπως το InvestAI, εθνικά επενδυτικά εργαλεία και το NATO Innovation Fund και DIANA για τεχνολογίες dual-use.

Η Ευρώπη αρχίζει να αντιμετωπίζει και το πρόβλημα του growth capital

Ένα από τα χρόνια προβλήματα της ευρωπαϊκής τεχνολογικής σκηνής ήταν ότι μπορούσε να δημιουργήσει startups αλλά δυσκολευόταν να τις μετατρέψει σε παγκόσμιους τεχνολογικούς πρωταθλητές.

Και εδώ όμως εμφανίζονται αλλαγές.

Η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση late-stage AI applications αυξήθηκε από μόλις 6% των αμερικανικών επιπέδων το 2018 σε 53% το 2026. Στο πρώτο εξάμηνο του 2026 το μέσο ευρωπαϊκό late-stage round για AI applications έφθασε σχεδόν τα €200 εκατ., έναντι €167 εκατ. στις ΗΠΑ.

Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει ότι η Ευρώπη έχει εξαλείψει το χρηματοδοτικό της μειονέκτημα. Η ίδια η μελέτη προειδοποιεί ότι μια βραχυπρόθεσμη άνοδος δεν εγγυάται μια μόνιμη τάση. Ωστόσο, η πολυετής αύξηση δείχνει ότι δημιουργείται μια ισχυρότερη βάση για τη χρηματοδότηση scale-ups.

Τρεις στρατηγικές επιλογές

Η έρευνα καταλήγει σε τρεις βασικές στρατηγικές επιλογές για τις ευρωπαϊκές AI εταιρείες.

Πρώτον, βαθιά ενσωμάτωση στις επιχειρησιακές ροές. Η εφαρμογή πρέπει να λύνει ένα πραγματικό, μετρήσιμο πρόβλημα και να ενσωματώνεται στη διαδικασία που παράγει αξία.

Δεύτερον, εξειδίκευση στους κλάδους όπου η Ευρώπη διαθέτει ήδη οικοσύστημα. Η ήπειρος έχει σημαντικά πλεονεκτήματα σε βιομηχανία, ενέργεια, άμυνα, υγεία, μεταφορές και χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Εκεί υπάρχουν πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, βιομηχανίες, εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, δεδομένα και πελάτες.

Τρίτον, παγκόσμια στόχευση από την πρώτη ημέρα. Η AI μπορεί να μειώσει δραστικά το κόστος που προκαλούσαν στο παρελθόν οι γλωσσικές και γεωγραφικές διαφορές. Η πολυγλωσσικότητα, η προσαρμογή σε διαφορετικούς κανονισμούς και τα διαφορετικά business rules μπορούν πλέον να ενσωματώνονται στην ίδια την αρχιτεκτονική ενός προϊόντος.

Η λογική είναι επομένως: think European, build global.

Πέντε πρακτικές για την κλιμάκωση

Η στρατηγική από μόνη της όμως δεν αρκεί. Η έρευνα εντοπίζει πέντε λειτουργικές πρακτικές που χαρακτηρίζουν τις εταιρείες οι οποίες επιτυγχάνουν γρήγορη κλιμάκωση.

Η πρώτη είναι η ταχύτητα R&D. Η AI δεν πρέπει απλώς να αποτελεί το τελικό προϊόν αλλά και εργαλείο που μετασχηματίζει την ίδια τη διαδικασία ανάπτυξης.

Η δεύτερη είναι το adoption-centric go-to-market. Αντί η εταιρεία να πουλά απλώς licenses, πρέπει να συνεργάζεται με τον πελάτη για να αποδείξει στην πράξη την αξία της τεχνολογίας.

Η τρίτη είναι το value-based commercial model, δηλαδή μοντέλα τιμολόγησης που συνδέουν το κόστος με τη χρήση ή με το αποτέλεσμα.

Η τέταρτη είναι η AI-enabled εσωτερική λειτουργία, ώστε η ίδια η εταιρεία να χρησιμοποιεί AI για finance, support, sales, operations και development.

Η πέμπτη είναι μια νέα AI-focused talent strategy, η οποία δεν βασίζεται μόνο στην πρόσληψη κορυφαίων ερευνητών αλλά και στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων του υπάρχοντος προσωπικού.

Το τελευταίο στοιχείο είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Η ζήτηση για AI fluency στην Ευρώπη αυξήθηκε πέντε φορές μεταξύ 2023 και 2025, ενώ η ζήτηση για καθαρά technical AI skills αυξήθηκε 1,7 φορές. Παράλληλα, το 82% των executives θεωρεί το upskilling τον καλύτερο τρόπο αντιμετώπισης της έλλειψης διαθέσιμου ανθρώπινου δυναμικού.

Απόδειξη αξίας πριν από την πώληση

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της νέας λογικής αποτελεί η Parloa.

Η εταιρεία δεν περιμένει απλώς από τον πελάτη να αγοράσει ένα AI προϊόν και να αλλάξει μόνος του τον τρόπο λειτουργίας του. Δημιουργεί mock integrations, αποδεικνύει το ROI και στη συνέχεια προχωρά γρήγορα στην παραγωγική εφαρμογή.

Σε μια περίπτωση ασφαλιστικής εταιρείας, η λύση πέρασε σε production μέσα σε τέσσερις μήνες και η Parloa αναφέρει ότι οι χρόνοι αναμονής μειώθηκαν κατά 33% μέσα σε τέσσερις εβδομάδες.

Η προσέγγιση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Ευρώπη, όπου οι επιχειρήσεις είναι συνήθως πιο προσεκτικές στις επενδύσεις τους και απαιτούν σαφή απόδειξη της αξίας πριν προχωρήσουν σε μεγάλη κλίμακα.

Το μεγάλο στοίχημα: να μην μείνει η Ευρώπη μόνο σε εθνικούς πρωταθλητές

Ίσως η σημαντικότερη προειδοποίηση της μελέτης είναι ότι η Ευρώπη δεν πρέπει να μετατρέψει τη νέα δυναμική σε άλλη μία ιστορία εθνικών τεχνολογικών πρωταθλητών που δεν καταφέρνουν να ξεπεράσουν τα σύνορα.

Οι επενδυτές καλούνται να χρηματοδοτούν την επέκταση σε πολλές αγορές νωρίτερα, να συνδέουν startups με μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις και να υποστηρίζουν τις εταιρείες όχι μόνο στην αρχική φάση αλλά και στη διεθνή κλιμάκωση. Η ίδια η διαδικασία προμηθειών των μεγάλων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο, καθώς τα μεγάλα χρονικά διαστήματα μεταξύ proof of concept και πραγματικής προμήθειας καθυστερούν την εμπορική ανάπτυξη.

Για τις μεγάλες υφιστάμενες εταιρείες λογισμικού, το μήνυμα είναι επίσης σαφές: η AI δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως απλή αναβάθμιση IT. Απαιτεί επανασχεδιασμό των επιχειρησιακών διαδικασιών, ανάπτυξη νέων προϊόντων ή συνεργασία με AI-native startups και αξιοποίηση της υπάρχουσας πελατειακής βάσης.

Μπορεί η Ευρώπη να αποκτήσει «AI edge»;

Η μελέτη δεν υποστηρίζει ότι η Ευρώπη έχει ήδη κερδίσει τη μάχη της AI. Το αντίθετο: εξακολουθεί να υστερεί σημαντικά στη χρηματοδότηση, στις υποδομές και στα foundation models.

Υποστηρίζει όμως ότι ο χαρακτήρας του ανταγωνισμού αλλάζει.

Εάν η πρώτη φάση της AI ήταν κυρίως αγώνας για υπολογιστική ισχύ, τεράστια datasets και foundation models, η επόμενη μπορεί να αφορά όλο και περισσότερο την ενσωμάτωση της AI στην πραγματική οικονομία: στη βιομηχανία, στην άμυνα, στην υγεία, στις μεταφορές, στη νομική εργασία, στην ενέργεια και στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες.

Αυτό είναι ένα πεδίο στο οποίο η Ευρώπη διαθέτει σημαντικά δομικά στοιχεία: ισχυρή βιομηχανική βάση, εξειδικευμένα οικοσυστήματα, πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, μεγάλες επιχειρήσεις, εξειδικευμένα δεδομένα, κανονιστική τεχνογνωσία και ανθρώπινο δυναμικό.

Η πρόκληση είναι να μετατραπούν αυτά τα στοιχεία σε ένα συντονισμένο innovation flywheel: η έρευνα να οδηγεί σε startups, οι startups να αποκτούν πρόσβαση σε δεδομένα και πραγματικούς πελάτες, οι μεγάλες επιχειρήσεις να λειτουργούν ως πελάτες και επενδυτές, το κεφάλαιο να ακολουθεί και οι ευρωπαϊκές εταιρείες να σχεδιάζουν εξαρχής για διεθνή ανάπτυξη.

Η ίδια η μελέτη επισημαίνει ότι η Ευρώπη διαθέτει 42 από τα 100 κορυφαία emerging ecosystems παγκοσμίως, σχεδόν το μισό του παγκόσμιου συνόλου. Το ζητούμενο επομένως δεν είναι να δημιουργηθούν από μηδενική βάση τα συστατικά ενός AI οικοσυστήματος, αλλά να συνδεθούν αποτελεσματικότερα μεταξύ τους.

Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια ενδιαφέρουσα καμπή της τεχνολογικής της πορείας.

Δεν διαθέτει σήμερα το χρηματοδοτικό βάθος των ΗΠΑ στο επίπεδο των foundation models και των AI infrastructures. Ταυτόχρονα όμως, τα δεδομένα της αγοράς δείχνουν ότι η ευρωπαϊκή θέση στο AI application layer ενισχύεται γρήγορα. Από το 11% των αμερικανικών επιπέδων το 2018, η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση AI applications έφθασε στο 44% στο πρώτο εξάμηνο του 2026, ενώ στο vertical AI έφθασε στο 67%.

Το σημαντικότερο ίσως είναι ότι η ευρωπαϊκή δυναμική δεν στηρίζεται μόνο σε μια πρόσκαιρη επενδυτική τάση. Συνδέεται με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής οικονομίας: σύνθετους κλάδους, έντονη ρύθμιση, εξειδικευμένη βιομηχανία, ισχυρά πανεπιστήμια, δεδομένα υψηλής αξίας και ένα οικοσύστημα που αρχίζει να συνδέει αποτελεσματικότερα έρευνα, επιχειρήσεις και κεφάλαια.

Το αν αυτή η δυναμική θα μετατραπεί σε μακροχρόνια ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα παραμένει ανοιχτό. Η ίδια η McKinsey και η Boardwave υπογραμμίζουν ότι το σημερινό momentum δεν αποτελεί εγγύηση βιώσιμης επιτυχίας. Το κρίσιμο ζητούμενο είναι η ταχύτητα με την οποία founders, μεγάλες επιχειρήσεις και επενδυτές θα μετατρέψουν τα ευρωπαϊκά δομικά πλεονεκτήματα σε εταιρείες με πραγματική παγκόσμια κλίμακα.

Η μεγάλη αλλαγή, επομένως, βρίσκεται ίσως στη φύση του ίδιου του ανταγωνισμού. Η Ευρώπη δεν χρειάζεται κατ’ ανάγκη να κερδίσει σε κάθε επίπεδο της AI για να αποκτήσει ισχυρή θέση στην παγκόσμια οικονομία. Μπορεί να διεκδικήσει σημαντικό μέρος της αξίας εκεί όπου η τεχνητή νοημοσύνη συναντά την πραγματική οικονομία, την εξειδικευμένη γνώση και τις σύνθετες επιχειρησιακές διαδικασίες.

Ακριβώς εκεί φαίνεται να διαμορφώνεται το νέο ευρωπαϊκό στοίχημα: από την προσπάθεια να δημιουργήσει απλώς AI models, στην προσπάθεια να δημιουργήσει AI εφαρμογές που γνωρίζουν πραγματικά έναν κλάδο, ενσωματώνονται στις διαδικασίες του και μπορούν να ανταγωνιστούν παγκοσμίως.