Όραμα προτεραιότητες και κατευθύνσεις Αμυντικής Τεχνολογίας της Αυστραλίας (Defence S&T Strategy 2030)

Photo: Faircount Media Group Australia

Η έκδοση Defence Science & Technology Outlook 2020–2021 (130 σελίδων) παρουσιάζει το όραμα, τις προτεραιότητες και τις βασικές κατευθύνσεις της Επιστήμης και Τεχνολογίας Άμυνας (Defence S&T Strategy 2030) της Αυστραλίας. Το κεντρικό μήνυμα της στρατηγικής συνοψίζεται στη φράση «More, together», υποδηλώνοντας ότι η επιτυχία στην άμυνα δεν μπορεί πλέον να επιτευχθεί από έναν μόνο οργανισμό, αλλά απαιτεί ευρεία συνεργασία μεταξύ κράτους, βιομηχανίας και ακαδημαϊκής κοινότητας .

1. Το νέο μοντέλο άμυνας: συνεργασία και δικτύωση

Η σύγχρονη άμυνα βασίζεται ολοένα και περισσότερο στη συλλογική γνώση και στις συνέργειες. Το Defence Science and Technology Group (DST) αναγνωρίζει ότι δεν διαθέτει επαρκείς πόρους για να καλύψει όλα τα πεδία τεχνολογίας και επιχειρησιακών αναγκών. Για τον λόγο αυτό, η στρατηγική εστιάζει στη δημιουργία ενός ευρέος εθνικού οικοσυστήματος καινοτομίας, το οποίο περιλαμβάνει πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, βιομηχανικούς εταίρους και διεθνείς συνεργασίες.

Η προσέγγιση αυτή στοχεύει:

- Στη μεταφορά τεχνογνωσίας από την έρευνα στην πράξη

- Στην ταχύτερη ανάπτυξη τεχνολογιών

- Στη δημιουργία «κόμβων καινοτομίας» και δικτύων συνεργασίας

Η στρατηγική δίνει έμφαση στην ενίσχυση της εθνικής αμυντικής ικανότητας μέσω συλλογικής δράσης και όχι μεμονωμένων πρωτοβουλιών.

2. Οι τρεις στρατηγικοί πυλώνες

Η Defence S&T Strategy 2030 βασίζεται σε τρεις βασικούς πυλώνες:

α) Ενιαία ικανότητα Defence S&T

Στόχος είναι η δημιουργία ενός ενιαίου και συντονισμένου συστήματος επιστήμης και τεχνολογίας για την άμυνα. Αυτό περιλαμβάνει:

- Συντονισμό όλων των ερευνητικών δραστηριοτήτων

- Ανάπτυξη εθνικών δυνατοτήτων

- Δημιουργία θεματικών δικτύων (π.χ. κβαντική τεχνολογία, υπερηχητικά συστήματα)

β) Ανθρώπινο δυναμικό και συνεργατική κουλτούρα

Η στρατηγική δίνει μεγάλη σημασία στο ανθρώπινο δυναμικό:

- Ανάπτυξη υψηλά εξειδικευμένων επιστημόνων

- Ενίσχυση της κινητικότητας μεταξύ οργανισμών

- Δημιουργία κουλτούρας συνεργασίας και κοινών στόχων

Η συνεργασία θεωρείται πολλαπλασιαστής ισχύος, καθώς η συνδυασμένη γνώση υπερβαίνει το άθροισμα των επιμέρους μερών .

γ) Υποδομές έρευνας και καινοτομίας

Η ανάπτυξη σύγχρονων υποδομών είναι κρίσιμη:

- Εργαστήρια και δοκιμαστικά πεδία

- Ψηφιακές υποδομές και υπολογιστικά συστήματα

- Κοινή χρήση εγκαταστάσεων μεταξύ φορέων

Οι υποδομές αυτές επιτρέπουν την επιτάχυνση της καινοτομίας και τη μεταφορά τεχνολογίας σε επιχειρησιακό επίπεδο.

3. Η μετάβαση σε πολυδιάστατο πεδίο μάχης

Η στρατηγική αναγνωρίζει ότι το σύγχρονο πεδίο μάχης είναι πολύ πιο σύνθετο από το παρελθόν. Δεν περιορίζεται πλέον σε ξηρά, θάλασσα και αέρα, αλλά περιλαμβάνει:

- Κυβερνοχώρο

- Πληροφοριακό χώρο

- Πολυτομεακές επιχειρήσεις

Η ανάλυση επιχειρήσεων γίνεται πλέον σε ένα «σύνθετο και συμφoρημένο περιβάλλον», όπου εμπλέκονται στρατιωτικοί και μη στρατιωτικοί παράγοντες .

Για την αντιμετώπιση αυτής της πολυπλοκότητας:

- Αναπτύσσονται νέα μοντέλα προσομοίωσης

- Ενσωματώνεται η τεχνητή νοημοσύνη

- Χρησιμοποιούνται προηγμένα αναλυτικά εργαλεία

Η τεχνητή νοημοσύνη παίζει κρίσιμο ρόλο στη λήψη αποφάσεων, ενισχύοντας την ταχύτητα και την ακρίβεια των επιχειρήσεων.

4. Τεχνολογικές προτεραιότητες και καινοτομία

Η στρατηγική δίνει έμφαση σε βασικούς τομείς τεχνολογίας, όπως:

- Τεχνητή νοημοσύνη και ρομποτική

- Κυβερνοασφάλεια

- Κβαντικές τεχνολογίες

- Αυτόνομα συστήματα

- Προηγμένα υλικά

- Ανάλυση δεδομένων και αισθητήρες

Η ανάπτυξη αυτών των τεχνολογιών υποστηρίζεται μέσω προγραμμάτων όπως το Next Generation Technologies Fund (NGTF), το οποίο χρηματοδοτεί καινοτόμες ιδέες σε πρώιμο στάδιο και ενθαρρύνει τον πειραματισμό.

Η στρατηγική προωθεί την έννοια των «STaR Shots», δηλαδή φιλόδοξων ερευνητικών στόχων που στοχεύουν στην επίλυση κρίσιμων επιχειρησιακών προβλημάτων.

5. Από την έρευνα στην επιχειρησιακή εφαρμογή

Ένα βασικό στοιχείο της στρατηγικής είναι η επιτάχυνση της μετάβασης από την έρευνα στην πράξη. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω:

- Πειραματισμού και δοκιμών

- Wargaming (προσομοιώσεις πολέμου)

- Αύξησης του επιπέδου τεχνολογικής ωριμότητας (TRL)

Στόχος είναι οι νέες τεχνολογίες να ενσωματώνονται γρήγορα σε πραγματικά αμυντικά συστήματα, μειώνοντας το ρίσκο και αυξάνοντας την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα .

6. Διεθνείς συνεργασίες και γεωπολιτική διάσταση

Η στρατηγική δίνει ιδιαίτερη έμφαση στις διεθνείς συνεργασίες, ιδίως με:

- Ηνωμένες Πολιτείες

- Ηνωμένο Βασίλειο

- Ευρωπαϊκούς εταίρους

Παρατηρείται μετατόπιση από αποσπασματικές συνεργασίες σε πιο στρατηγικά ευθυγραμμισμένες συνεργασίες, με κοινές προτεραιότητες και στόχους.

Αυτή η προσέγγιση ενισχύει:

- Την ανταλλαγή τεχνογνωσίας

- Την κοινή ανάπτυξη τεχνολογιών

- Την ανθεκτικότητα των συμμαχιών

7. Στόχος: υπεροχή σε αβέβαια περιβάλλοντα

Η συνολική στρατηγική στοχεύει στη διασφάλιση ότι οι ένοπλες δυνάμεις μπορούν να επικρατήσουν σε «ανταγωνιστικά και αβέβαια περιβάλλοντα» . Αυτό απαιτεί:

- Ευελιξία

- Ταχεία καινοτομία

- Συνεχή προσαρμογή

Η στρατηγική δεν επιχειρεί να προβλέψει το μέλλον με ακρίβεια, αλλά να δημιουργήσει τις δυνατότητες για την αντιμετώπιση πολλαπλών πιθανών σεναρίων.

Η Defence S&T Strategy 2030 αντιπροσωπεύει μια σημαντική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεται η άμυνα. Αντί για απομονωμένη ανάπτυξη τεχνολογιών, προωθείται ένα συνεργατικό, πολυτομεακό και δυναμικό μοντέλο.

Τα βασικά χαρακτηριστικά της στρατηγικής είναι:

- Συνεργασία σε εθνικό και διεθνές επίπεδο

- Επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό

- Ανάπτυξη προηγμένων τεχνολογιών

- Ταχεία μετάβαση από την έρευνα στην εφαρμογή

Τελικά, η στρατηγική επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα καινοτομίας που θα επιτρέψει στην άμυνα να παραμείνει αποτελεσματική σε έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο και τεχνολογικά απαιτητικό κόσμο.