Σαουδική Αραβία, Τουρκία και Πακιστάν υπέγραψαν αμυντική συμφωνία-Επίθεση εναντίον ενός θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων

Photo REUTERS

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν της Τουρκίας, ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν και ο Σεχμπάζ Σαρίφ του Πακιστάν υπέγραψαν τη συμφωνία στη Μέκκα.

Η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν υπέγραψαν κοινή αμυντική συμφωνία, λέγοντας ότι μια επίθεση σε μία από αυτές θα θεωρηθεί ως επίθεση και στις τρεις.

Η συμφωνία ανακοινώθηκε σε συνάντηση μεταξύ του Σαουδάραβα πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Πακιστανού πρωθυπουργού Σεχμπάζ Σαρίφ στη Μέκκα της Σαουδικής Αραβίας.

Οι τρεις χώρες επιδιώκουν να ενισχύσουν τους δεσμούς ασφαλείας, καθώς ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν έχει εμπλέξει τη Σαουδική Αραβία και έχει διαταράξει τη θαλάσσια κυκλοφορία μέσω του Στενού του Ορμούζ, ενός κρίσιμου καναλιού μεταφοράς πετρελαίου, και της Ερυθράς Θάλασσας.

Η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν είχαν ήδη ανακοινώσει μια κοινή αμυντική συμφωνία πέρυσι.

Η νέα Συμφωνία Κοινής Άμυνας της Μέκκας προβλέπει τη συνεργασία τριών από τα πιο ισχυρά μουσουλμανικά έθνη του κόσμου για την παροχή αμοιβαίων αμυντικών εγγυήσεων.

Στοχεύει «στην ενίσχυση της συλλογικής αποτροπής έναντι οποιασδήποτε πράξης επιθετικότητας και ορίζει ότι οποιαδήποτε ένοπλη επίθεση εναντίον οποιουδήποτε από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων τους», αναφέρει κοινή δήλωση.

«Προβλέπει περαιτέρω την ενίσχυση όλων των πτυχών της αμυντικής συνεργασίας μεταξύ των τριών κρατών.»

Αν και η συμφωνία δεσμεύεται για αμοιβαία υποστήριξη, δεν παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με τις υποχρεώσεις κάθε μέρους. Τούρκος αξιωματούχος, τον οποίο επικαλέστηκε το πρακτορείο ειδήσεων Reuters, δήλωσε ότι η συμφωνία είχε «καθαρά αμυντικό χαρακτήρα».

Το Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία προσφέρουν η καθεμία διαφορετικά χαρακτηριστικά, με την καθεμία να θέλει κάτι διαφορετικό από αυτό.

Για τους Σαουδάραβες, αυτό παρέχει ένα επιπλέον επίπεδο ασφάλειας σε μια περιοχή της οποίας η αρχιτεκτονική ασφαλείας έχει ανατραπεί από τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν.

Μετά την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, το οποίο κυριαρχείται από το σιιτικό Ισλάμ, στις 28 Φεβρουαρίου, η Τεχεράνη και οι σύμμαχοί της εξαπέλυσαν επιθέσεις σε στόχους στη Σαουδική Αραβία και σε άλλα κράτη του Κόλπου και μπλόκαραν τις αποστολές τους - κάτι που φαινόταν αδιανόητο μέχρι πρόσφατα.

Τον περασμένο μήνα, οι αντάρτες Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι υποστηρίζονται από το Ιράν και ελέγχουν μεγάλο μέρος του βορειοδυτικού τμήματος της χώρας, ανακοίνωσαν «θαλάσσιο εμπάργκο» κατά της Σαουδικής Αραβίας και στοχοποίησαν αεροδρόμια, πετρελαϊκές εγκαταστάσεις και δεξαμενόπλοια στην Ερυθρά Θάλασσα.

Επιπλέον, οι Σαουδάραβες θα γνωρίζουν πολύ καλά τις ισραηλινές επιθέσεις του περασμένου έτους στη Ντόχα, με στόχο ανώτερους αξιωματούχους της Χαμάς. Σύμφωνα με έκθεση του περασμένου έτους από το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών , «σε όλο τον Κόλπο, τα κράτη αναπροσάρμοσαν τις αμυντικές τους στρατηγικές». Αυτή η συμφωνία είναι μία από τις απαντήσεις της Σαουδικής Αραβίας.

Για το Πακιστάν, η συμφωνία προσφέρει διαφορετικά αλλά συμπληρωματικά οφέλη. Τον Μάιο του 2025, οι μακροχρόνιες εντάσεις με την Ινδία κλιμακώθηκαν σε ανοιχτή σύγκρουση.

Ενώ αποφεύχθηκε ένας ολοκληρωτικός πόλεμος, το να έχουν στο πλευρό τους την οικονομική δύναμη της Σαουδικής Αραβίας και τη στρατιωτική και βιομηχανική ισχύ της Τουρκίας θα θεωρείται ολοένα και πιο πολύτιμο.

Έρχεται επίσης σε μια εποχή που το Πακιστάν έχει αναλάβει έναν πολύ πιο σημαντικό ρόλο στην παγκόσμια διπλωματία.

Έχει ενεργήσει ως ενδιάμεσος μεταξύ του Ιράν και των ΗΠΑ και έχει φιλοξενήσει διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός , ενισχύοντας σημαντικά το κύρος του στην περιοχή - κάτι που ενισχύει περαιτέρω αυτή η συμφωνία.

Όσο για την Τουρκία, τα οφέλη είναι διαφορετικά. Σύμφωνα με την Burcu Ozcelik από το Βασιλικό Ινστιτούτο Ενωμένων Υπηρεσιών (RUSI) με έδρα το Λονδίνο, η συμφωνία προσφέρει ευκαιρίες για τις σημαντικές αμυντικές βιομηχανίες της χώρας μέσω «κοινής παραγωγής, τεχνολογικών συνεργασιών, προμηθειών και μεγαλύτερης στρατιωτικής διαλειτουργικότητας».

BBC