Μπάμπης Παπασπύρος
Η πρόσφατη κλιμάκωση των συγκρούσεων στο Νότιο Λίβανο έφερε στο φως μια γνωστή σχετικά νέα και εξαιρετικά επικίνδυνη τεχνολογική πρόκληση για τον Ισραηλινό Στρατό (IDF): τα FPV (First Person View) drones που καθοδηγούνται μέσω οπτικής ίνας. Η απειλή αυτή αλλάζει τα δεδομένα στο πεδίο της μάχης, καθιστώντας τα παραδοσιακά συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου σχεδόν άχρηστα.
Η πρόκληση των Drones με οπτική ίνα
Σύμφωνα με πρόσφατα δημοσιεύματα (Jerusalem Post, Times of Israel, CNN), η Χεζμπολάχ χρησιμοποιεί FPV drones τα οποία είναι συνδεδεμένα με τον χειριστή μέσω ενός καλωδίου οπτικής ίνας, μήκους τουλάχιστον 10 χιλιομέτρων.
Η τεχνολογία αυτή προσφέρει δύο τεράστια πλεονεκτήματα στον επιτιθέμενο:
- Αδυναμία εντοπισμού από συστήματα εντοπισμού ραδιοσυχνοτήτων (RF δέκτες)
- Ανοσία σε Παρεμβολές (Jamming): Εφόσον η εντολή δεν μεταδίδεται μέσω συχνοτήτων αλλά μέσω του καλωδίου, τα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου που παρεμβάλλουν τις συχνότητες των drones δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα.
- Υψηλή ευκρίνεια: Ο χειριστής λαμβάνει καθαρή εικόνα χωρίς παρεμβολές, επιτρέποντας πλήγματα ακριβείας σε ευαίσθητα σημεία αρμάτων μάχης ή προσωπικού.
Το Ισραήλ δοκιμάζει ήδη λύσεις όπως το σύστημα "Iron Drone Raider", το οποίο χρησιμοποιεί drones αναχαιτιστές που εκτοξεύουν δίχτυα εγκλωβισμού εχθρικών drones, όμως οι μέχρι τώρα αναφορές δείχνουν ότι το σύστημα δεν είναι απόλυτα επιτυχημένο.
Το «Iron Drone» διαθέτει αισθητήρες όπως ειδικά radar FMCW/Doppler και ηλεκτροπτικά (EO/IR) για τον εντοπισμό των πολύ μικρών drones.
Το radar ως η κύρια λύση και ο «αόρατος» ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ
Σε ένα περιβάλλον όπου ο ηλεκτρονικός πόλεμος (EW) αδυνατεί να αναχαιτίσει την απειλή, ο έγκαιρος εντοπισμός καθίσταται το κρισιμότερο στάδιο της άμυνας. Ο πλέον αξιόπιστος τρόπος για να εντοπιστούν αυτά τα μικρά, «σιωπηλά» drones είναι τα εξειδικευμένα radar υψηλής διακριτικής ικανότητας.
Εδώ προκύπτει ένα οξύμωρο σχήμα για τα ελληνικά δεδομένα. Ενώ διεθνώς αναζητούνται λύσεις, η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ) διαθέτει εδώ και 9 χρόνια το σύστημα «ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ» . Πρόκειται για ένα καινοτόμο radar που σχεδιάστηκε ειδικά για τον εντοπισμό drones με πολύ μικρό ίχνος (RCS) ιπτάμενων σε πολύ χαμηλά ύψη, ικανό να διακρίνει απειλές που άλλα συμβατικά radar αδυνατούν να δουν.
Παρά τη στρατηγική σημασία ενός τέτοιου εργαλείου, παρατηρείται μια αδικαιολόγητη αποσιώπηση. Έγκριτοι στρατιωτικοί συντάκτες και αναλυτές στη χώρα μας σπανίως αναφέρονται στον «ΤΗΛΕΜΑΧΟ», σαν το σύστημα να είναι «αόρατο» ή ανύπαρκτο.
Σε μια εποχή που η Ελλάδα επιχειρεί να χτίσει τον δικό της anti-drone θόλο, η παράκαμψη μιας εγχώριας τεχνολογίας που απαντά ακριβώς στις σύγχρονες προκλήσεις προκαλεί ερωτηματικά.
Η λύση: Ολοκληρωμένα συστήματα
Η εμπειρία από το μέτωπο της Ουκρανίας αλλά και του Ισραήλ διδάσκει ότι η αντιμετώπιση των drones δεν είναι υπόθεση ενός μόνο «μαγικού» όπλου. Απαιτούνται ολοκληρωμένα συστήματα (system of systems) που συνδυάζουν:
- Εξειδικευμένα radar (όπως ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ) & δέκτες RF για τον εντοπισμό.
- Οπτικούς αισθητήρες για την ταυτοποίηση.
- Παρεμβολείς
- Laser, πομποί υψηλής ισχύος μικροκυμάτων, κινητικά μέσα (hard-kill) ή δίχτυα για την κατάρριψη, ειδικά όταν το η παρεμβολή είναι αδύνατη.
Η Ελλάδα έχει τη βάση να πρωταγωνιστήσει σε αυτόν τον τομέα. Το ερώτημα παραμένει: θα αξιοποιήσουμε τα δικά μας τεχνολογικά επιτεύγματα ή θα συνεχίσουμε να αγνοούμε λύσεις που έχουμε στα χέρια μας εδώ και σχεδόν μια δεκαετία;
Δείτε το βίντεο:
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.