Φρουροί της επανάστασης: Η οικονομική αυτοκρατορία και το χρονικό εγκλημάτων και καταστολής


Μπάμπης Παπασπύρος

Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC - Sepah-e Pasdaran) αποτελεί σήμερα τον ισχυρότερο πυλώνα ισχύος στο Ιράν. Ιδρύθηκε το 1979 για την προστασία του θεοκρατικού καθεστώτος και έχει εξελιχθεί σε έναν αυτόνομο οργανισμό που ελέγχει την οικονομία, τον στρατό και την εσωτερική ασφάλεια της χώρας με σιδηρά πυγμή.

Η οικονομική αυτοκρατορία και η χρηματοδότηση

Η ισχύς των Φρουρών πηγάζει από την οικονομική τους αυτάρκεια. Πέραν των τεράστιων κονδυλίων από τον κρατικό προϋπολογισμό (που το 2026 αγγίζουν το 50% των εσόδων από το πετρέλαιο), οι IRGC ελέγχουν:

Τις Υποδομές: Μέσω του κολοσσού Khatam al-Anbiya, διαχειρίζονται χιλιάδες συμβόλαια σε ενέργεια και τηλεπικοινωνίες.

Τα Bonyads: Φιλανθρωπικά ιδρύματα που λειτουργούν ως αφορολόγητες επιχειρήσεις-βιτρίνες.

Την παραοικονομία: Ελέγχοντας λιμάνια και αεροδρόμια, διαχειρίζονται το λαθρεμπόριο και την παράκαμψη των διεθνών κυρώσεων.

Στρατιωτική ισχύς:

Οι IRGC διαθέτουν αυτόνομες δυνάμεις που λειτουργούν παράλληλα με τον τακτικό στρατό:

Χερσαίες Δυνάμεις & Basij: Περίπου 150.000 μόνιμοι στρατιώτες και πάνω από 600.000 παραστρατιωτικοί εθελοντές για την καταστολή διαδηλώσεων.

Δύναμη Quds: Υπεύθυνη για τις επιχειρήσεις στο εξωτερικό (Λίβανος, Συρία, Υεμένη).

Αεροδιαστημική: Διαχειρίζεται το πυραυλικό πρόγραμμα και τα drones που απασχολούν τη διεθνή ασφάλεια.

Το χρονικό της βίας & καταστολής: Από το 1988 στο 2026

Οι IRGC έχουν καταδικαστεί επανειλημμένα από τη Διεθνή Αμνηστία και τον ΟΗΕ για συστηματικά εγκλήματα κατά των αντιφρονούντων. Το ιστορικό τους είναι μια αλληλουχία αίματος:

Η Σφαγή του 1988: Κεντρικός ρόλος στις μαζικές εκτελέσεις χιλιάδων πολιτικών κρατουμένων, ένα γεγονός που η Αμνηστία χαρακτηρίζει ως «συνεχιζόμενο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας».


Η πράσινη επανάσταση (2009): Η πρώτη μεγάλη σύγχρονη καταστολή. Οι IRGC και οι Basij χρησιμοποίησαν βασανιστήρια και δολοφονίες στο διαβόητο κέντρο κράτησης Kahrizak, καταπνίγοντας το αίτημα για δημοκρατία.

Ο «Μαύρος Νοέμβρης» (2019): Μέσα σε πέντε ημέρες, οι Φρουροί σκότωσαν εκατοντάδες διαδηλωτές εφαρμόζοντας πολιτική «πυροβολισμού στο ψαχνό», ενώ επέβαλαν το πρώτο καθολικό blackout στο διαδίκτυο.

Κίνημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» (2022-2023): Ο ΟΗΕ τεκμηρίωσε συστηματικούς βιασμούς, βασανιστήρια και φόνους από τις δυνάμεις των IRGC, χαρακτηρίζοντάς τα ως εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.


Η «Σφαγή του Ιανουαρίου» (2026): Η πιο αιματηρή κορύφωση. Τον Ιανουάριο του 2026, οι IRGC χρησιμοποίησαν βαρύ οπλισμό κατά πολιτών, με τον ΟΗΕ να αναφέρει τουλάχιστον 5.000 νεκρούς και δεκάδες χιλιάδες συλλήψεις μέσα σε λίγα 24ωρα.

Η διεθνής αντίδραση

Η συστηματική βία οδήγησε σε μια ιστορική καμπή: Στις 29 Ιανουαρίου 2026, η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέταξε ομόφωνα τους IRGC ως τρομοκρατική οργάνωση. Η απόφαση αυτή πάγωσε την οικονομική τους αυτοκρατορία στην Ευρώπη και επικύρωσε τη διεθνή απομόνωσή τους.

Από τους μυστικούς τάφους του 1988 μέχρι τα drones και την ψηφιακή δικτατορία του 2026, οι IRGC απέδειξαν ότι δεν είναι απλώς ένας στρατός, αλλά μια μηχανή επιβίωσης ενός αυταρχικού καθεστώτος εις βάρος του λαού του. 

Η κατάταξή τους ως τρομοκράτες σηματοδοτεί την αναγνώριση ότι η δράση τους αποτελεί πλέον κίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη.


Σχόλια