Το ερώτημα για το πού σταματά η δημοκρατία και πού αρχίζει ο τραμπουκισμός παίρνει μια νέα, δραματική διάσταση μετά τα γεγονότα της 19ης Φεβρουαρίου 2026. Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας δεν ήταν απλώς μια διαμαρτυρία, αλλά μια μετωπική σύγκρουση και μια επίθεση που δοκιμάζει τις αντοχές του πολιτεύματος και την ηθική της δημόσιας σφαίρας.
Η Δημοκρατία των «κλειστών θυρών» και η βία
Όταν ένας Υπουργός Υγείας χρειάζεται τη συνοδεία διμοιριών των ΜΑΤ για να εισέλθει σε ένα δημόσιο νοσοκομείο από την «πλαϊνή πόρτα» για να εγκαινιάσει νέες εγκαταστάσεις, η ίδια η έννοια της δημοκρατικής ομαλότητας τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Από τη μία πλευρά, ο τραμπουκισμός εμφανίζεται με τη μορφή της φυσικής παρεμπόδισης: η εκτόξευση αντικειμένων, οι ύβρεις και η προσπάθεια λιντσαρίσματος ενός εκλεγμένου υπουργού ο οποίος, όπως δήλωσε ο ίδιος, «θα με είχαν σκοτώσει χωρίς τα ΜΑΤ» αποτελούν καθαρή παραβίαση του κράτους δικαίου.
Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση και οι συνδικαλιστικοί φορείς (ΕΙΝΑΠ, ΟΕΝΓΕ) επικαλούνται μια «αστυνομοκρατούμενη δημοκρατία», όπου οι γιατροί δήθεν ξυλοκοπούνται από την αστυνομία μέσα στον χώρο εργασίας τους.
Η ιδεολογική κάλυψη της σύγκρουσης.
Το ερώτημα παραμένει: Προωθεί η αριστερή ιδεολογία τον προπηλακισμό; Ενώ η θεωρία μιλά για λαϊκή κυριαρχία, στην πράξη βλέπουμε συχνά τη δικαιολόγηση της βίας ως «δίκαιης αγανάκτησης». Όπως ανέφερε το ΚΚΕ, η συγκέντρωση ήταν «απολύτως δίκαιη» απέναντι σε έναν υπουργό που «πηγαίνει για φιέστες σε ένα νοσοκομείο που υπολειτουργεί». Όμως, όταν η "αγανάκτηση" μετατρέπεται σε ύβρεις και βιοπραγία, τότε η αριστερά ταυτίζεται με μια μορφή αυταρχισμού που δεν ανέχεται την αντίθετη άποψη ή την κυβερνητική δράση.
Ο όρκος του Ιατρού και η «χρηστότητα των ηθών»
Ο όρκος των ιατρών είναι η πιο θλιβερή υπενθύμιση της απόστασης μεταξύ θεωρίας και πράξης. Ο όρκος καλεί τον επιστήμονα να είναι «τύπος αρετής» και να ενεργεί «προς την αλήθειαν και το δίκαιον».
Είναι «αρετή» η χρήση χυδαίων ύβρεων από ανθρώπους που απ τη μια φορούν τη λευκή ποδιά και απ την άλλη πρωταγωνιστούν σε επεισόδια;
Είναι «αλήθεια» η άρνηση της βελτίωσης των υποδομών (τα νέα ΤΕΠ) μόνο και μόνο επειδή τις εγκαινιάζει ένας πολιτικός αντίπαλος;
Όταν ο γιατρός παύει να είναι ο εγγυητής της νηφαλιότητας και γίνεται μέρος του όχλου, τότε η «σκέπη της σοφίας & της δημοκρατίας» καταρρέει.
Η δημοκρατία απαιτεί να μπορεί ο Υπουργός να εγκαινιάσει το έργο και ο γιατρός να διαμαρτυρηθεί έντονα αλλά κόσμια. Όταν αυτά τα δύο ακυρώνονται, η δημοκρατία διολισθαίνει σε έναν ιδιότυπο «εμφύλιο» μέσα στους χώρους των νοσοκομείων, εκεί όπου το μόνο που θα έπρεπε να πρυτανεύει είναι η φροντίδα για τον άνθρωπο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.