Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

Μήνυμα από το παρόν στην Ανθρωπότητα του μέλλοντος..

Δεν πρόκειται να σας εκθέσω τη γνώμη μου για το αν η οικονομική κρίση επηρέασε εμένα και την Ελληνική μου επικράτεια, πολιτεία και κράτος, ούτε να σας ικετέψω να βοηθήσετε εμένα και την χώρα μου… Ή να σας δηλώσω αν θα διαδηλώσω αύριο ή πώς βλέπω τις διαδηλώσεις… Ή αν θα εγκαταλείψω την χώρα μου για μια καλύτερη ποιότητα ζωής ή αν παλεύω και πολεμώ να είμαι κάθε μέρα δυνατός και να προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου και τους ανθρώπους τριγύρω μου με όμορφα ψέματα…

Αλλά, θα δημοσιεύσω μία φωτογραφία από χθες, λίγα μόλις μέτρα μακριά από τον Λευκό Πύργο στη Θεσσαλονίκη, και η οποία είναι η απάντηση για το αν η κρίση είναι πραγματική ή εικονική πραγματικότητα …:
Αυτός ο άνθρωπος ψάχνει στα σκουπίδια, για να βρει κάτι να φάει…
Θέλει απλά να επιβιώσει…
Αντιπροσωπεύει την επομένη γενιά του κόσμου και σαν ένας μάντης ή προφήτης,
μάς προμηνύει ότι η παγκόσμια οικονομική και κοινωνική κρίση δεν πρόκειται να τελειώσει με μέτρα λιτότητας και βαθιά φτώχεια…
Στην περίπτωση του…
Το χρήμα είναι απλά ένα χαρτί…
Είναι αυτή η εικόνα, η εξέλιξη της ανθρωπότητας πού όλοι μας οραματιζόμαστε;;;
Ποιος είναι ο σκοπός της Ζωής μας;;;
Απλά σκεφτείτε και ανοίξτε τη σκέψη σας  και τον νου σας…..
Ελλάδα, 13 Νοεμβρίου 2012
Αβέλλας Ν. Μιχαήλ
Αν. Δημοτικός Σύμβουλος Δ. Τεμπών – Αστυνομικός – Μακρυχώρι Λάρισας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.