Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

'Eνα μεγάλο ευχαριστώ...

Αγαπητοί αναγνώστες, μέσα από αυτό το Ελλήνικο blogspot θα θέλαμε να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ σε έναν άνθρωπο, που έχει κάνει τόσα πολλά για εμάς εδώ στη μακρινή Αυστραλία και συγκεκριμένα στην Αδελαίδα στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Θέμπαρτον. 
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε έναν Έλληνα- Ιερέα πραγματικό που εδώ και δύο χρόνια που είναι κοντά μας έχει αλλάξει τη ζωή όλων μας. Πρόκειται για τον Ιερέα της Εκκλησίας μας Αρχιμ. Προκόπιο Κανάβα,
ο οποίος εδώ και δύο χρόνια με υπομονή και κόπο κατάφερε να μεταδώσει το λόγο του ευαγγελίου στις ψυχές μας, να μαζέψει τα παιδιά μας στη εκκλησία , ακούραστος, υπομονετικός,άριστος λειτουργός, και πάντα σιωπηλός. Αυτός ο άνθρωπος το τελευταίο καιρό έχει γίνει στόχος καποιον οι οποίοι ξεχνούν τα καλά που έχει κάνει σε εμάς στα παιδιά μας,και ευρήτερα στην παροικία αλλά και σε όποιον του ζητάει τη βοήθεια του. Πάντα με το χαμόγελο, πάντα δίπλα στον άρρωστο, πάντα μιλάει για την πατρίδα και πονάει.Ένα φαινόμενο ανθρωπιάς που στην σύγχρoνη εποχή σπανίζουν τετοιοι άνρωποι Αυτός είναι ο παπάς μας και θέλουμε μέσα από αυτο το άρθρο να του πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για ότι έχει κάνει για εμάς του απλούς ανθρώπους μετανάστες χριστιανούς της εκκλησίαw toy Aγίου Νικολάου. Είμαστε μαζί σου όπως είσουν και εσύ όταν σε χρειαζόμασταν.
Με αγάπη Οι άνθρωποι του Αγιου Νικολάου Θέμπαρτον

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.