Γράφει ο Γιώργος Νεοφώτιστος – γιατρός.
Και όμως ο λαός μας αντιδρά. Χωρίς ίσως τις κραυγές που θα επιθυμούσαν κάποιοι. Χωρίς την άσκοπη αντάρα που πολλές φορές δρα σαν εκτόνωση. Τι θα μπορούσαν να προσφέρουν άραγε όλα αυτά όταν απευθύνεσαι σε ένα κόσμο ταμπουρωμένο μέσα σε μια ηχομονωμένη βουλή.
ανοιχτά , κάτι που μοιάζει να μη απασχολεί πλέον τους Κυβερνώντες.
Εκείνο όμως που σίγουρα δεν μπορούν να αποφύγουν είναι η σιωπηλή, βαριά ανάσα της κοινωνίας που νοιώθουν να τους κυκλώνει. Μιας κοινωνίας που καιρό πλέον έχει πέσει σε περισυλλογή, όμοια με εκείνη που συναντά κανείς σε κηδεία προσφιλών προσώπων.
Δεν είναι υπερβολή το ότι κηδεύονται μιας ολόκληρης ζωής κοινωνικές κατακτήσεις . Υγεία πρόνοια, παιδεία , έχουν οδηγηθεί σε ένα κατήφορο χωρίς τέλος.
Αυτή τη επανάσταση των σιωπηλών φοβούνται οι εξουσιαστές, τη επανάσταση που δεν θα χρειάζεται κάποιος αρχηγός που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν , αλλά θα στηρίζεται στην αλληλεγγύη των βλεμμάτων. Έτσι θα ξεκινήσει η αρχή του τέλους τους , μέσα από αυτή ακριβώς την απόλυτη, την οργισμένη σιωπή.
Γιατί αυτή η οργή δεν μπορεί να κατευναστεί, δεν μπορεί να εκτονωθεί , αλλά σιγοβράζει για να φτάσει αργά αλλά σταθερά στον ¨βρασμό¨ . Και όλοι ξέρουν πως οι σιωπηλοί άνθρωποι μιλούν πάντα σοβαρά .
Είναι αυτή η σιωπηλή διαμαρτυρία που είχε ξεκινήσει μέσα στα αμφιθέατρα των πανεπιστημίων και τότε στη διάρκεια της 7χρονης δικτατορίας.
Είναι η απαίτησή να επιστραφούν τα χαμένα όνειρα των νέων. Είναι η απογοήτευση για τη διάψευση των προσδοκιών του κάθε συνετού πολίτη.
Είναι η διαμαρτυρία που σέρνεται αθόρυβα κατακλύζοντας ψυχές και νου όλων εκείνων που ακόμα δεν έχουν υποταχθεί στις σειρήνες των πάσης φύσεως ¨διαφθορέων¨ . Οι καιροί έχουν αλλάξει τον τρόπο έκφρασης αυτής της σιωπηλής διαμαρτυρίας, που σήμερα δεν εκφράζεται πια με μουσικά δρώμενα, όπως τότε, αλλά μέσα από blogs, μέσα από σελίδες κοινωνικής επικοινωνίας. Είναι η σιωπηλή βουή της κοινωνικής οργής.
Και αυτές οι ¨σιωπηλές¨ εκδηλώσεις είναι εκείνες που φοβίζουν πολύ περισσότερο τη εξουσία. Για το λόγο του αληθές δεν έχει παρά να παρακολουθήσει κανείς τους βουλευτές να απολογούνται στα έδρανα της βουλής για την ¨συνειδησιακή¨ υπέρβαση στη οποία υποχρεώνονται για το ¨καλό ¨ της πατρίδας, για να καταλάβει την ένταση του φόβου τους. Νοιώθουν αυτή την αόρατη σιωπηλή απειλή να τους ζώνει από παντού χωρίς να μπορούν να αμυνθούν με τα μέσα που διαθέτει η κάθε εξουσία.
Και αυτό είναι το παρήγορο!!
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.