Την τελευταία του πνοή άφησε στα 85 του χρόνια ο ζωγράφος και σκηνογράφος Τάσος Ζωγράφος, που το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν σε κρίσιμη κατάσταση στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Νομαρχιακού Νοσοκομείου Καρδίτσας.
Γεννημένος στη Λιβαδειά το 1926, ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα την περίοδο της Κατοχής. Ξεκίνησε τη διαδρομή του στο χώρο της τέχνης πριν το τέλος της δεκαετίας του 1940, μαθητεύοντας πλάι στον Γ. Τσαρούχη.
Εξορίστηκε στη Μακρόνησο, όπου δημιούργησε σκηνογραφίες σε πολλά θεατρικά έργα. Με την επιστροφή του στην Αθήνα το '50 εργάστηκε ως ζωγράφος σκηνικών στο Ελεύθερο Θέατρο. Το Εθνικό τον είχε αποκλείσει για τα "κοινωνικά" του φρονήματα, ενώ το '53 άρχισε να κάνει σκηνικά σε μικρά θέατρα. Ως σκηνογράφος καθιερώθηκε το '55 με τη δουλειά του στο φιλμ του Ν. Κούνδουρου "Ο Δράκος".
Η καλλιτεχνική δημιουργία του Τ. Ζωγράφου συνδέθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό με την «χρυσή» εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και με το σύγχρονο Ελληνικό Κινηματογράφο, με το θέατρο και την τηλεόραση.
Για τη σκηνογραφική του δουλειά έχει αποσπάσει πέντε βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ένα κρατικό και δύο βραβεία της τηλεόρασης. Στο έργο του περιλαμβάνονται 200 ταινίες, 150 θεατρικά έργα, περισσότερες από 70 τηλεοπτικές σειρές, 10 ατομικές εκθέσεις και πολλές συμμετοχές σε ομαδικές παρουσιάσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η πολιτική του κηδεία θα γίνει την Τετάρτη.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.