Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

Το συνταξιοδοτικό θα κρίνει τη μοίρα του Έλληνα πρωθυπουργού

«Οι συντάξεις σημείο αντιπαράθεσης», τιτλοφορείται ανταπόκριση του Γκερντ Χέλερ στη Frankfurter Rundschau με αφορμή τη σημερινή απεργία στην Ελλάδα:
«Σήμερα κατατίθεται στην ελληνική βουλή νομοσχέδιο για το συνταξιοδοτικό. Το νομοσχέδιο είναι αμφιλεγόμενο και στις τάξεις του κυβερνητικού κόμματος. Γι’ αυτό πολλοί υποστηρίζουν ότι από την ψηφοφορία αυτή εξαρτάται η μοίρα του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου και της κυβέρνησής του.
Έτσι τα συνδικάτα ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ κάλεσαν σε γενική απεργία για 5η συνεχή φορά. Το επιχείρημα; ‘απογυμνώνονται τα θεμελιώδη δικαιώματα των εργαζομένων’.
Και όμως όλοι γνωρίζουν ότι το συνταξιοδοτικό σύστημα της Ελλάδας βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Τα ταμεία βυθίζονται χρόνο με τον χρόνο στα ελλείμματα. Ήδη σήμερα 100 εργαζόμενοι πληρώνουν εισφορές για 56 συνταξιούχους, σε 50 χρόνια θα πληρώνουν 100 εργαζόμενοι για 102 συνταξιούχους.
Εδώ και χρόνια οι ειδικοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι το συνταξιοδοτικό πρέπει να μεταρρυθμιστεί τάχιστα, αλλά δεν εισακούονται.
Τώρα πρέπει ο Παπανδρέου υπό τις πιέσεις της ΕΕ και του ΔΝΤ να περάσει εντός ολίγων εβδομάδων και να εφαρμόσει αυτό που επί δεκαετίες οι πολιτικοί ανέβαλαν συνεχώς.»
Το δημοσίευμα αναφέρει αναλυτικά τις αλλαγές που προτείνει το νομοσχέδιο και καταλήγει: «Ήδη άρχισαν οι εικασίες και η φημολογία στην Αθήνα ότι ο πρωθυπουργός θα κηρύξει πρόωρες εκλογές σε περίπτωση που το κόμμα του δεν ψηφίσει υπέρ των μεταρρυθμίσεων στο συνταξιοδοτικό και στις εργασιακές σχέσεις. Εκλογές μεσούσης της κρίσης; Τότε θα έπαιζε την τύχη της χώρας και τη δική του κορώνα-γράμματα.»

1 σχόλιο:

  1. Τι έγινε με την σημερινή απεργία και κινητοποίηση; Είναι ευχαριστημένες οι συνδικαλιστικές ηγεσίες; Πιστεύουν ότι με μία διαδήλωση και μία πορεία το μήνα θα ιδρώσει το αυτί του Γιωργάκη και της κυβέρνησης; Μήπως έχουν εκτιμήσει ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να αντέξουν μεγαλύτερες κινητοποιήσεις πράγμα που σημαίνει ότι η κυβέρνηση προχωρά στον εργασιακό μεσαίωνα χωρίς πρακτικά αντίσταση; Μήπως τελικά η πλειοψηφία των εργαζόμενων για διάφορους λόγους, (αίσθημα συνενοχής, πλύση εγκεφάλου από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, έλειψη εναλλακτικής πρότασης, απογοήτευση από την αναξιοπιστία όλου του πολιτικού κόσμου, συνδικαλιστική ηγεσία με "υπαλλήλους" της κυβέρνησης, βόλεμα μέσα από τις αμαρτίες του παρελθόντος) δεν είναι διατεθιμένη να αγωνιστεί για να μην περάσουν τα μέτρα; Μήπως τελικά τα μέτρα μας αξίζουν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.