Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2009

«Καλοί τρόποι» - Μια έκθεση στη Βρέμη


Ποιοι θεωρούνται καλοί τρόποι σήμερα; Πώς στρώνεται ένα τραπέζι; Ποιοί κανόνες υγιεινής επιβάλλονται; Το φαινόμενο των καλών τρόπων και η εξέλιξή τους είναι το αντικείμενο της έκθεσης στο Μουσείο της Βρέμης. 

Στην περιοχή Σβαχάουζεν της Βρέμης, ένα προάστιο γεμάτο βίλες, η έκθεση για τους καλούς τρόπους, στο Μουσείο του Κρατιδίου της Βρέμης,  υποδέχεται τον επισκέπτη με ένα κόκκινο χαλί. Ένα χαλί, το οποίο οδηγεί στο πορτρέτο του ευγενή φον Κνίγγε, ο οποίος με το έργο του «Η συναναστροφή με τους ανθρώπους», που έγραψε το 1788 διεύρυνε την έννοια των καλών τρόπων συμπεριλαμβάνοντας και την έννοια της αξιοπρέπειας.
Η επιμελήτρια της έκθεσης Ούτα Μπερνσμάγερ υπογραμμίζει: «Από τη μια πλευρά υπάρχει η ετικέτα, οι καλοί τρόποι. Όταν όμως διευρύνεται η έννοια των καλών τρόπων και τους εξετάζουμε υπό το βλέμμα του Διαφωτισμού, τότε επικεντρωνόμαστε στην άποψη της αξιοπρέπειας».

Πριν όμως οι καλοί τρόποι συνδυαστούν και με την αξιοπρέπεια ήταν σύμβολο εξουσίας. Όποιος τους χρησιμοποιούσε ήθελε να ξεχωρίσει και να πάρει απόσταση από το υπηρετικό προσωπικό για παράδειγμα. Ένας πίνακας του Φραντς Βουλφχάγκεν, μαθητή του Ρέμπραντ, δίνει μια εικόνα: «Παρουσιάζει τον γάμο της Κανά και πως ένας υπηρέτης κρατάει ένα σκεύος για να σερβίρει έναν επισκέπτη και ο επισκέπτης το αγγίζει μόνο με το πόδι για να αποφύγει να αγγίξει εκεί, που άγγιξε ο υπηρέτης».

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.