Για δεκαετίες, η Ελλάδα λειτουργεί ως ένας από τους κορυφαίους εισαγωγείς οπλικών συστημάτων παγκοσμίως, επιλέγοντας την εύκολη λύση των έτοιμων λύσεων "από το ράφι". Όμως, η ιστορία και η σύγχρονη γεωπολιτική πραγματικότητα διδάσκουν ότι η πραγματική ισχύς δεν αγοράζεται αλλά παράγεται.
Χωρίς ένα ολοκληρωμένο ολιστικό σχέδιο που να συνδέει τις αμυντικές δυνατότητες, την έρευνα, την καινοτομία με την εγχώρια παραγωγή, η χώρα θα παραμείνει εγκλωβισμένη σε μια δαπανηρή εξάρτηση.
1. Το σχέδιο αμυντικών δυνατοτήτων ως πυξίδα
Το πρώτο και κύριο δομικό στοιχείο είναι ο καθορισμός των αναγκών σε βάθος δεκαετίας.
Χωρίς έναν αντίστοιχο λεπτομερή καθορισμό της συμμετοχής της εγχώριας βιομηχανίας σε κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα, οι ελληνικές εταιρείες θα παραμείνουν στο περιθώριο, αναλαμβάνοντας μόνο δευτερεύοντα έργα χαμηλής τεχνολογικής αξίας.
Η συμμετοχή της βιομηχανίας πρέπει να είναι προαπαιτούμενο, όχι μια "ευγενική παραχώρηση" του ξένου κατασκευαστή.
2. Η λευκή βίβλος καινοτομίας και το κενό της εφαρμοσμένης έρευνας
Η ίδρυση του Ελληνικού Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ Α.Ε.), είναι μια σημαντική θεσμική κίνηση, αλλά από μόνη της δεν αρκεί. Η καινοτομία απαιτεί έναν οδικό χάρτη, μια Λευκή Βίβλο, που θα ιεραρχεί τις τεχνολογίες αιχμής (AI, αυτόνομα συστήματα, drones/anti-drone, δορυφορικά συστήματα, δικτυοκεντρικές επιχειρήσεις, κυβερνοπόλεμος κλπ).
Την ίδια στιγμή υπάρχει έλλειψη ενός φορέα συντονισμού της εφαρμοσμένης αμυντικής έρευνας. Ενώ τα πανεπιστήμιά μας και τα "κουτσουρεμένα" (σε σχέση με το παρελθόν) κέντρα ερευνών των Ε.Δ, έχουν κάνει σημαντικά βήματα στην εφαρμοσμένη έρευνα, υπάρχει ένα τεχνολογικό "χάσμα" μέχρι το τελικό προϊόν.
Χρειαζόμαστε μια δομή τύπου Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA), που θα επικεντρώνεται στην εφαρμοσμένη έρευνα (Applied Research), μετατρέποντας τις θεωρητικές ιδέες σε λειτουργικά πρωτότυπα που οι Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να δοκιμάσουν στο πεδίο. Χωρίς εφαρμοσμένη έρευνα, η καινοτομία παραμένει στα χαρτιά.
3. Αυτάρκεια στη συντήρηση: Η βάση της επιχειρησιακής συνέχειας
Μια ισχυρή αμυντική βιομηχανία δεν είναι μόνο αυτή που κατασκευάζει, αλλά και αυτή που συντηρεί και υποστηρίζει. Η αυτάρκης εργοστασιακή συντήρηση (MRO) των οπλικών συστημάτων είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Η εξάρτηση από ξένα εργοστάσια για την επισκευή ενός radar ή ενός αεροσκάφους και κινητήρα σε περίοδο κρίσης είναι απαράδεκτο ρίσκο.
Η αυτονομία απαιτεί την πλήρη μεταφορά τεχνογνωσίας και την αξιοποίηση υποδομών & εταιρειών εντός της χώρας, οι οποίες θα υποστηρίζονται από μια αλυσίδα εφοδιασμού
4. Το μοντέλο US DoD ως πρότυπο δομής
Η επιτυχία του αμερικανικού μοντέλου βασίζεται σε πολιτικές απόλυτης ευθυγράμμισης και συντονισμού μεταξύ Research (R), Development (D), Test & Evaluation (T&E).
R&D: Εφαρμοσμένη έρευνα για την επίλυση και κάλυψη συγκεκριμένων προβλημάτων και απαιτήσεων
Industrial Base: Μια βιομηχανική βάση που είναι έτοιμη να παράγει αυτά που σχεδιάστηκαν.
Sustainment: Σχεδιασμός για τη συντήρηση από την πρώτη μέρα (Design for Supportability).
Ας είμαστε ειλικρινείς: χωρίς αυτούς τους τέσσερις πυλώνες, Σχέδιο Δυνατοτήτων, Λευκή Βίβλο Καινοτομίας, Φορέα Εφαρμοσμένης Έρευνας και Αυτάρκεια Συντήρησης δεν θα αποκτήσουμε ποτέ ούτε αυτονομία ούτε αξιόλογη αμυντική βιομηχανία. Θα παραμείνουμε απλώς ένας "καλός πελάτης" που αγοράζει ασφάλεια με ημερομηνία λήξης.
Η μετάβαση σε μια ισχυρή, παραγωγική και εξαγωγική βιομηχανία δεν είναι επιλογή, είναι ο μόνος δρόμος για την εθνική μας επιβίωση.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου
Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.