Ο τραμπουκισμός δεν είναι "αγωνιστικότητα" είναι έλλειψη δημοκρατίας και αδυναμία επιχειρημάτων


Μπάμπης Παπασπύρος

Τα όσα εκτυλίχθηκαν στο νοσοκομείο της Νίκαιας κατά την επίσκεψη του Υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, δεν ήταν μια απλή «στιγμή λαϊκής οργής». Ήταν η αποθέωση της πολιτικής παρακμής. Όταν η κριτική αντικαθίσταται από την ύβρη και η πολιτική διαφωνία από τον προπηλακισμό, τότε το πρόβλημα παύει να είναι η κυβερνητική πολιτική και ταυτίζεται με το ποιόν αυτών που διαμαρτύρονται.

Η «Προοδευτική» Ψευδαίσθηση

Είναι βολικό να βαφτίζεις τον τραμπουκισμό «αγωνιστικότητα» για να νιώθεις ηθικά ανώτερος. Όμως, καμία ιδεολογία, πόσο μάλλον η Αριστερά που ιστορικά επικαλείται τον ανθρωπισμό, την αλληλεγγύη και την πρόοδο, δεν νομιμοποιεί τη μετατροπή του δημόσιου χώρου σε ρωμαϊκή αρένα.

Η Παιδεία δεν είναι μόνο πτυχίο: Μπορείς να έχεις δέκα διδακτορικά και να παραμένεις πολιτικά αγράμματος, αν δεν σέβεσαι το στοιχειώδες δικαίωμα του άλλου να υπάρχει και να εκφράζεται.

Η ύβρις ως καταφύγιο: Όποιος διαθέτει ισχυρά επιχειρήματα, τα παραθέτει με ψυχραιμία. Όποιος νιώθει το κενό της σκέψης του, αρχίζει να ουρλιάζει και να προπηλακίζει.

Το περιστατικό στη Νίκαια ως σύμπτωμα

Οι εικόνες καθύβρισης και έντασης στα νοσοκομεία ή σε άλλους δημόσιους χώρους δεν πλήττουν μόνο το πρόσωπο-"στόχο", πλήττουν την ίδια την αισθητική και τη λειτουργία των θεσμών. Το περιστατικό στη Νίκαια λειτουργεί ως σύμπτωμα μιας βαθιάς κοινωνικής παθογένειας, όπου ο διάλογος θεωρείται αδυναμία και η βία θεωρείται «μαγκιά». Όταν ο θόρυβος πνίγει την ουσία, τα πραγματικά προβλήματα της Υγείας περνούν σε δεύτερη μοίρα, δίνοντας τη θέση τους σε ένα θέαμα χαμηλού επιπέδου που υποβαθμίζει τον πολίτη σε οπαδό.

Η Δημοκρατία του «ετσιθελισμού»

Το να εμποδίζεις κάποιον να ασκήσει τα καθήκοντά του ή να τον καθυβρίζεις σκαιά, δεν σε κάνει «επαναστάτη». Σε κάνει εχθρό της ίδιας της δημοκρατικής διαδικασίας. 

Ο σεβασμός στην αντίθετη άποψη είναι ο μοναδικός τρόπος να κρατηθεί όρθια μια κοινωνία. Αν τον καταργήσουμε στο όνομα οποιασδήποτε «ιδέας», τότε το μόνο που απομένει είναι ο νόμος της ζούγκλας.

Η δημοκρατία είναι ζήτημα παιδείας, όχι ιδεολογικής ταυτότητας. Αν η μοναδική σου απάντηση σε μια διαφωνία είναι ο τραμπουκισμός, τότε δεν παλεύεις για το δίκιο σου, απλώς ομολογείς την δική σου ήττα.

Σχόλια