Η Ζωή Κωνσταντοπούλου "επιτίθεται" στον Άδωνη Γεωργιάδη γιατί μπορεί να την φθείρει επικοινωνιακά και πολιτικά

Μπάμπης Παπασπύρος

Η «προσωπική» κόντρα Ζωής Κωνσταντοπούλου – Άδωνι Γεωργιάδη συνεχίζει να κυριαρχεί στην πολιτική επικαιρότητα, με πρόσφατα επεισόδια στη Βουλή (Φεβρουάριος 2026) να περιλαμβάνουν βαρείς χαρακτηρισμούς (ελεεινό υποκείμενο, σκουλήκι, άθλιο υποκείμενο κλπ), απειλές φυλάκισης, μηνύσεις, καταγγελίες για «παρακράτος» και έρευνα της ΕΛ.ΑΣ. για τυχόν διαρροή στοιχείων προδικασίας.

Η ερώτηση που κυκλοφορεί έντονα : Γιατί η Ζωή Κωνσταντοπούλου φαίνεται να εστιάζει δυσανάλογα και συχνά αποκλειστικά στον Άδωνη Γεωργιάδη; 

Είναι τυχαίο ή υπάρχει στρατηγική;

Ιστορικό  η κόντρα «τρέχει» από το 2015

Η αντιπαράθεση δεν είναι καινούργια. Ξεκίνησε ήδη από το 2015–2019, όταν η Κωνσταντοπούλου ήταν Πρόεδρος της Βουλής. Τότε διαμορφώθηκε μια σχέση έντονης προσωπικής αντιπαλότητας: εκείνος την κατηγορούσε για αυταρχισμό και κατάχρηση εξουσίας, εκείνη τον χαρακτήριζε ψεύτη και εκφραστή ακροδεξιάς ρητορικής. Από τότε μέχρι σήμερα, ο Άδωνις παραμένει ο πιο σταθερός και επιθετικός της αντίπαλος. 

Ο Γεωργιάδης είναι ο μόνος που ανταποδίδει 

Οι περισσότεροι πολιτικοί αποφεύγουν συστηματικά την άμεση, προσωπική σύγκρουση μαζί της:Θεωρούν ότι δεν αποφέρει προσωπικο πολιτικό κέρδος

Δεν θέλουν να εμπλακούν στο επίπεδο χαρακτηρισμών, μηνύσεων και μακρών αντιπαραθέσεων

Γνωρίζουν ότι η Κωνσταντοπούλου έχει εξαιρετική αντοχή σε επικοινωνιακές μάχες φθοράς

Ο Άδωνις Γεωργιάδης όμως δεν την αποφεύγει ποτέ:

Απαντάει ακαριαία και πάντα επί προσωπικού 

Βγάζει στην επιφάνεια εσωτερικά προβλήματα της Πλεύσης (αυταρχικές συμπεριφορές, αποχωρήσεις βουλευτών, 40% διαρροή Κ.Ο. σε λίγα χρόνια)

Χρησιμοποιεί γλώσσα που απευθύνεται σε ευρύτερο κοινό

Αποτέλεσμα: η Ζωή δεν μπορεί να τον αγνοήσει, γιατί αν δεν απαντήσει φαίνεται αδύναμη. Και όταν απαντάει, μπαίνει σε φαύλο κύκλο που τροφοδοτεί και τους δύο επικοινωνιακά αλλά κυρίως τον κρατάει στο προσκήνιο. 

Τον υπολογίζει ως τον πιο «επικίνδυνο» πολιτικό αντίπαλο

Ακόμα και αν ο όρος «φοβάται» είναι αδόκιμος, είναι σαφές ότι η Κωνσταντοπούλου τον υπολογίζει ιδιαίτερα και γι’ αυτό τον «χτυπάει» τόσο συχνά και σκληρά. Διαφορετικά, η συμπεριφορά της δεν θα είχε νόημα: γιατί να εστιάζει τόσο σε έναν υπουργό, όταν υπάρχουν δεκάδες άλλοι κυβερνητικοί στόχοι (πχ Δένδιας, Πιερρακάκης κλπ)

Ο Γεωργιάδης θεωρείται «επικίνδυνος» γιατί:

Έχει υψηλή αναγνωρισιμότητα και σταθερή παρουσία σε ΜΜΕ / social

Μιλάει με τρόπο άμεσο και κατανοητό  ακόμα και σε μη πολιτικοποιημένους πολίτες

Δεν διστάζει να πάει στα δικαστήρια 

Μπορεί να μετατρέψει την εικόνα της «αδιάφθορης μαχήτριας» σε «τοξική/προβληματική προσωπικότητα», κάτι που έχει ήδη ξεκινήσει να κάνει με αναφορές σε αποχωρήσεις, bullying κ.λπ.

Άρα, η ένταση δεν είναι τυχαία: η Κωνσταντοπούλου βλέπει στον Γεωργιάδη τον πολιτικό που μπορεί πραγματικά να την πληγώσει επικοινωνιακά και πολιτικά μακροπρόθεσμα. Γι’ αυτό και η επίθεση είναι δυσανάλογη, όχι από φόβο, αλλά από υπολογισμό ότι πρέπει να τον «εξουδετερώσει» ή τουλάχιστον να μην τον αφήσει να κυριαρχήσει στη ρητορική.

Συμπερασματικά η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν «χτυπάει τον Άδωνη» χωρίς λόγο. Είναι επειδή εκείνος είναι ο μόνος που ανταποδίδει με την ίδια ένταση και ταυτόχρονα τον υπολογίζει ως τον πλέον ικανό να την φθείρει σοβαρά. Οι υπόλοιποι πολιτικοί προτιμούν να την αφήνουν να «μιλάει στον αέρα» ή να απαντούν αποστασιοποιημένα.

Ο Γεωργιάδης είναι ο μόνος που μπαίνει στο ρινγκ, για την υπεράσπιση τόσο του εαυτού του, της υπόληψης του, όσο και της Ν.Δ