Τα τουρκικά drones Akinci πέφτουν σαν μύγες στο Σουδάν με κινεζικά anti-drone και αντιαεροπορικά

Μπάμπης Παπασπύρος

Τα Τουρκικά "state-of-the-art" drones Bayraktar Akinci αποδεικνύονται εξαιρετικά ευάλωτα στο πεδίο μάχης του Σουδάν, όπως φαίνεται από την πρόσφατη κατάρριψη ακόμη ενός Akinci από τις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (RSF) στις αρχές του 2026. 

Παρά την προπαγάνδα που τις παρουσιάζει ως αήττητες και υπερσύγχρονες πλατφόρμες, τα τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη πέφτουν συστηματικά θύματα παρεμβολών ηλεκτρονικού πολέμου και  αντιαεροπορικών συστημάτων, ιδίως κινεζικής προέλευσης, που έχουν ενσωματώσει οι RSF.

Το πιο πρόσφατο περιστατικό συνέβη στις 24-25 Ιανουαρίου 2026, όταν οι RSF κατέρριψαν ένα Bayraktar Akinci πάνω από την περιοχή Dilling στο Νότιο Κορντοφάν (South Kordofan), όπως ανακοίνωσαν οι ίδιες οι RSF και επιβεβαιώθηκε από ανεξάρτητες πηγές όπως το Militarnyi και το Rapid Support Forces official site. 

Σαν τις μύγες πέφτουν τα τουρκικά drone “Akinci” στο Σουδάν

Αυτή η κατάρριψη έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά σειρά απωλειών: από τον Ιούλιο 2025 μέχρι σήμερα, έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 6-8 Akinci που καταρρίφθηκαν από τις RSF σε περιοχές όπως El Fasher (Βόρειο Νταρφούρ), Nyala (Νότιο Νταρφούρ), Al Khoei (Δυτικό Κορντοφάν), Marshang, Abu Quaoud και άλλες. 

Κάθε Akinci κοστίζει περίπου 30-50 εκατ.$, κάτι που σημαίνει ότι οι απώλειες αυτές έχουν κοστίσει στις δυνάμεις του Σουδανικού Στρατού (SAF) εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, χρήματα που προέρχονται εν μέρει από τουρκική υποστήριξη.

Η ευαλωτότητα στα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου (jamming)

Τα Bayraktar Akinci βασίζονται σε δορυφορική πλοήγηση (GPS), ραδιοσύνδεση ελέγχου και βίντεο feed σε συχνότητες όπως 2.4 GHz και άλλες. Αυτές οι συνδέσεις είναι εξαιρετικά ευαίσθητες σε παρεμβολές (jamming), ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται κινητά συστήματα όπως τα κινεζικά Wolves Team (ή Wolbes Team) και WS-DF-500A detectors, τα οποία έχουν εντοπιστεί τοποθετημένα σε οχήματα off-road των RSF από τον Οκτώβριο 2025 και μετά (σύμφωνα με το Military Africa).

Το Wolves Team εκπέμπει ισχύ 600 Watt σε πολλαπλές συχνότητες, διακόπτοντας τη σύνδεση drone-χειριστή σε ακτίνα έως 2.5 χλμ. χωρίς να χρειάζεται οπτική επαφή. Αυτό αναγκάζει το drone να μπει σε failsafe mode, να χάσει τον έλεγχο ή να συντριβεί. 

Το WS-DF-500A εντοπίζει τους χειριστές μέσω κατευθυντικής ανίχνευσης σήματος, επιτρέποντας στις RSF να στοχεύσουν ακριβώς την πηγή ελέγχου. 

Επιπλέον, οι RSF χρησιμοποιούν το Groza-S από τη Λευκορωσία για jamming και spoofing (παραπλάνηση GPS), κάτι που έχει κάνει τα Akinci να χάνουν προσανατολισμό ή να γίνονται εύκολοι στόχοι. Αυτά τα συστήματα δείχνουν ότι ακόμα και τα "προηγμένα" drones δεν είναι ανθεκτικά σε ηλεκτρονικό πόλεμο, μια τεχνολογία που κοστίζει ελάχιστα σε σχέση με το ίδιο το drone.

Η καταστροφή από αντιαεροπορικά συστήματα

Πέρα από τις παρεμβολές, τα Akinci πέφτουν και από πραγματικά πυρά. 

Οι RSF έχουν αποκτήσει κινεζικά FB-10A (short-range surface-to-air missiles με phased-array radar), τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί επανειλημμένα για καταρρίψεις Akinci (π.χ. Οκτώβριος 2025 κοντά στο El Fasher). Το FB-10A είναι κινητό, γρήγορο στην απόκτηση στόχου και ικανό να χτυπήσει drones σε υψόμετρα και ταχύτητες που τα Akinci χρησιμοποιούν για αποφυγή MANPADS.Επίσης έχουν εντοπιστεί FK-2000 (συνδυασμός πυροβόλου και πυραύλων) και παλαιότερα MANPADS όπως SAM-7, αλλά τα κινεζικά συστήματα είναι τα κύρια υπεύθυνα για τις μεγάλες απώλειες. Το FB-10A, που αρχικά προοριζόταν για το Τσαντ αλλά κατέληξε στις RSF (πιθανώς μέσω περιφερειακών δικτύων και υποστήριξης από ΗΑΕ), αποδεικνύει πόσο γρήγορα διαχέεται η τεχνολογία σε μη-κρατικές δυνάμεις.

Συμπέρασμα: Μύθος vs Πραγματικότητα

Τα Bayraktar Akinci προωθούνται ως state-of-the-art λόγω της επιτυχίας τους σε συγκρούσεις με περιορισμένες αεράμυνες (π.χ. Λιβύη, Ουκρανία αρχικά, Ναγκόρνο-Καραμπάχ). Στο Σουδάν όμως, όπου υπάρχει layered άμυνα (jamming + detection + SAMs + guns), αποδεικνύονται εξαιρετικά ευάλωτα. Οι RSF, χάρη σε εξωτερική υποστήριξη (κυρίως κινεζικά συστήματα μέσω περιφερειακών δρόμων), έχουν εξισορροπήσει και σε ορισμένες περιπτώσεις ανατρέψει την αεροπορική υπεροχή του SAF.

Αυτή η εξέλιξη θέτει σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αξιοπιστία των τουρκικών drones σε περιβάλλοντα με  ηλεκτρονικό πόλεμο και φθηνά/κινητά αντιαεροπορικά. Δεν είναι πλέον "αήττητα",  είναι ακριβά στοιχήματα που μπορούν να πέσουν από ομάδες ανταρτών με λίγα εκατομμύρια σε εξοπλισμό. 

Στο Σουδάν, ο μύθος του "αήττητου" Akinci έχει καταρρεύσει και μαζί του, μέρος της εικόνας υπεροχής που προωθεί η Τουρκία.