Σάββατο, 25 Απριλίου 2015

Μετανάστης στη Γερμανία..«Καλύτερα στην Αφρική παρά στην Ευρώπη»

Την χρονοβόρα διαδικασία χορήγησης ασύλου γνωρίζει από πρώτο χέρι ο Ουμάρ Τζόκα, ο οποίος εγκατέλειψε πριν από τέσσερα χρόνια το Τσαντ. 
Εδώ και δυο χρόνια περιμένει να γίνει δεκτή η αίτησή του για χορήγηση ασύλου. Όπως λέει ο ίδιος, δεν σχεδίαζε να έρθει στην Ευρώπη ήθελε μόνο να φύγει από το Τσαντ και να μείνει στη Λιβύη.
Στο Τσαντ υπέστη βασανιστήρια. Κατάφερε να διαφύγει στη Λιβύη αλλά εκεί ξέσπασε ο εμφύλιος και βρέθηκε σε ένα πλοιάριο με πρόσφυγες:
«Ήταν φρικτά στο πλοιάριο. Ένα παιδί πέθανε. Έπρεπε να το αφήσουμε στη θάλασσα. Σε κάποιον άλλο από το Τσαντ έσπασε η ουροδόχος κύστη. Πέθανε αργότερα στο νοσοκομείο».
Στην Ιταλία άρχισε η Οδύσσεια του Τζόκα στην Ευρώπη. Στην αρχή Λαμπεντούζα, Τάραντο, Μπρέσκια αργότερα Βέλγιο και μετά Γερμανία. Ο Τζόκα συστήνει σε όποιον δεν βρίσκεται σε πραγματικό κίνδυνο στην πατρίδα του να μην έρχεται στην Ευρώπη:
«Να περνάς με ένα σαπιοκάραβο την θάλασσα για να ξεφύγεις δεν αξίζει τον κόπο. Καλύτερα να μείνει κανείς στην Αφρική και να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση της πατρίδας του. Αυτό είναι καλύτερο. Το μέλλον σας είναι εκεί και όχι σε έναν καταυλισμό προσφύγων».
Για τον Τζόκα τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα. Έχει ήδη μια δουλειά στη Γερμανία αλλά αυτό που θέλει πραγματικά είναι να γυρίσει στο Τσαντ.
Μαρία Ρηγούτσου (DW, EPD)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.