Η επιστροφή τρέχοντας «μισοαντιμνημονιακού» βουλευτή στην «αγκάλη» του κ. Σαμαρά, αφού του έκανε τη χάρη και την «τιμή» να του πει ο ίδιος, «γύρισε πίσω», και η «παιδική» υπερηφάνεια» που ένοιωσε ο πολιτικός αυτός για την «τιμή» της προσωπικής του πρόσκλησης, μου θύμισε κάτι που μου είχε πει κάποτε ένας πολύ φίλος και συμφοιτητής.
Ο Ζαφείρης Χατζηδημητρίου της ΝΔ.

Ο Ζαφείρης Χατζηδημητρίου, που δεν ζει πια, είχε διατελέσει νομάρχης της ΝΔ στη Σύρο και υπήρξε ο ιδιαίτερος του ευπατρίδη και όχι «μη τζάμπα μάγκα» πρωθυπουργού. Ιδιαίτερος του αγνώστου στους περισσοτέρους εξ υμών, του χαρακτηριζόμενου από ήθος, Γεωργίου Ράλλη.
Λυπούμαι που θυμήθηκα, με αφορμή το ανωτέρω γεγονός όσα μου είχε πει ο φίλος Ζαφείρης Χατζηδημητρίου και λυπούμαι που αισθάνομαι την ανάγκη να τα πω σήμερα, με αφορμή μόνον το παραπάνω γεγονός. Πιστεύοντας και ότι ίσως ο εν λόγω πολιτικός συναισθανθεί το ατόπημα του.
Τη γελοιοποίηση του, και το τι σκέφτεται γι αυτόν ο κόσμος.
Που αντανακλά, σε όλους πιστεύω τους πολιτικούς, άδικα στους περισσότερους, η συμπεριφορά αυτή.
Μου είχε πει κάποτε ο φίλος και συνάδελφος Ζαφείρης Χατζηδημητρίου: Ευριπίδη, δυστυχώς, αν «τρυπήσεις» το κεφάλι μερικών βουλευτών, θα βγάλει μόνον αέρα.  Ευριπίδης Μπίλλης