Ο Ερντογάν πέφτει στον λάκκο που έσκαψε για τον Άσαντ - Η Άγκυρα αντιμετωπίζει μια άνευ προηγουμένου πρόκληση, καθώς οι δύο εχθροί της, το κουρδικό PKK και το Ισλαμικό Κράτος, στρατολογούν νέους υποστηρικτές από την Τουρκία για να πολεμήσουν στην Συρία

Ο πρόεδρος της Τουρκίας κ. Ερντογάν κατόρθωσε τελικώς να μη πιστεύει κανείς στις διαβεβαιώσεις των Τούρκων, αφού επανειλημμένως διαπιστώθηκε πως η ασιατική κουτοπονηρία που διακατέχει την συμπεριφορά τους, δεν μπορεί επ’ άπειρον να φέρει θετικά αποτελέσματα (πλην Ελλάδας). Υποσχέθηκε δημοσίως στον ΟΗΕ ο κ. Ερντογάν ότι…
θα πολεμήσει εναντίον του Ισλαμικού Κράτους (κατόρθωσε η προπαγάνδα να αποκαλούμε «Κράτος» ένα μόρφωμα, που σημαίνει ότι δεν θα αργήσει ο καιρός που θα μορφοποιηθεί νομίμως), την ώρα που υπάρχει αναμφισβήτητη συνενοχή της Τουρκίας στην υποστήριξη των φρικαλεοτήτων που διαπράττονται.
Ασφαλώς, θα ήταν αφελές να υποστηρίξει κάποιος πως η Τουρκία δρα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τω ΗΠΑ. Αν ήταν αληθής η εκφραζόμενη δημοσίως δυσαρέσκεια για την πολιτική της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή, οι ισχυροί της γης θα είχαν φροντίσει από πολύ καιρό να απομακρύνουν από την εξουσία τον κ. Ερντογάν. Δεν χρειάζεται να πούμε με ποιον τρόπο, εμείς οι Έλληνες έχουμε αποκτήσει την σχετική πείρα.
Το Ισλαμικό Κράτος εξυπηρετεί πλήρως τα δυτικά σχέδια περί εξασθενίσεως των κρατών στην Μέση Ανατολή (και όχι μόνον), τα οποία εξασθενημένα και αλληλομισούμενα δεν θα μπορούν στο μέλλον αφενός να αποτελούν πηγή κινδύνων, αφετέρου να αντιδρούν στην πλήρη κυριαρχία των μεγάλων εταιριών στον δημόσιο πλούτο τους, που δεν είναι μόνον πετρέλαιο (ο ορυκτός πλούτος του Αφγανιστάν υπολογίζεται σε πάνω από ένα τρισ. ευρώ, υπολογισμό που έκανε μεταλλευτική εταιρία που συνόδευσε τα αμερικανικά στρατεύματα όταν εκστράτευσαν κατά της χώρας για να την «εκδημοκρατίσουν»).
Και φυσικά, οι πραγματοποιούμενοι βομβαρδισμοί δεν θα λύσουν το πρόβλημα, θα εμποδίσουν όμως τους επαγγελματίες δολοφόνους του ΙΚΙΛ να επεκταθούν πέραν των ορίων που τους ετέθησαν (απομακρύνθηκαν ταχέως από το φράγμα, από το οποίο υδρεύεται η περιοχή, όπως και από περιοχές του Κουρδιστάν που είχαν καταλάβει).
Υπάρχουν φόβοι μάλιστα ότι ο τελικός στόχος είναι ο ίδιος ο Άσαντ, αφού με το πρόσχημα εκδίωξης των τζιχαντιστών εξοπλίζονται οι ισλαμιστές της λεγόμενης συριακής αντιπολίτευσης (δηλαδή η Αλ Κάιντα), που θα βρεθούν σε πλεονεκτική θέση έναντι του συριακού στρατού. Εκείνο που γνωρίζουμε από συριακές πηγές, είναι ότι μέχρι στιγμής οι βομβαρδισμοί με πυραύλους Τόμαχοκ, κατέστρεψαν ολοσχερώς τις υπόγειες αποθήκες ενός εργοστασίου χημικών όπλων και τα φορτηγά που μετέφεραν τα απαραίτητα υλικά για τη κατασκευή τους, γεγονός που θα έθετε ένα άλυτο στρατιωτικό πρόβλημα εάν είχαν παραμείνει στα χέρια του ΙΚΙΛ για άλλο ένα μήνα!
Σε όλα αυτά, η Τουρκία παίρνει την αμοιβή της για την συνεργασία με την Δύση, αφού -κατ’ αρχάς- μέσω αυτής γίνεται το λαθρεμπόριο πετρελαίου, το οποίο διεξάγεται μέσω Τουρκίας, με μεγάλο οικονομικό όφελος να αποκομίζουν τα τουρκικά διυλιστήρια, που μετατρέπουν το λαθραίο αργό πετρέλαιο σε εμπορικά προϊόντα. Κι αυτό το πετρέλαιο αγοράζεται από Ισραηλινούς και Αμερικανούς σε τιμές γελοίες. Μού έλεγε Ιρανός, εγκαταστημένος στη Ελλάδα από χρόνια, ότι με το εμπάργκο κατά του Ιράν, αγόραζαν οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες λαθραίως το ιρανικό πετρέλαιο έναντι 11 δολ. το βαρέλι, και το μεταπωλούσαν ως γνωστόν από 80 έως και 120 δολ. κάποια στιγμή.
Η Άγκυρα αντιμετωπίζει μια άνευ προηγουμένου πρόκληση, καθώς οι δύο εχθροί της, το κουρδικό PKK και το Ισλαμικό Κράτος, στρατολογούν νέους υποστηρικτές από την Τουρκία για να πολεμήσουν στην Συρία. Η έκκληση του ΡΚΚ για δράση κατά του Ισλαμικού Κράτους ενισχύει όχι μόνο την οργανωτική βάση του, αλλά και την παγκόσμια νομιμοποίηση του.
Κάποιοι δυτικοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι είναι μόνο θέμα χρόνου προτού οι κυβερνήσεις της Δύσης, οι οποίες έχουν επισήμως χαρακτηρίσει το PKK ως τρομοκρατική οργάνωση, καταργήσουν αυτόν τον χαρακτηρισμό και ξεκινήσουν την σύναψη επισήμων σχέσεων με το PKK, παρά τις αντιρρήσεις της Τουρκίας.
Εκείνο που θα βοηθούσε την Τουρκία, αλλά δεν της το επιτρέπουν οι Δυτικοί, είναι η δημιουργία μιας ασφαλούς ζώνης στη βόρεια Συρία. Μια νεκρή ζώνη θα μπορούσε να προσφέρει ανακούφιση για την Τουρκία, η οποία φιλοξενεί πάνω από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες από τη Συρία, έναν αριθμό που αυξάνεται ραγδαίως και δημιουργεί εντάσεις στις παραμεθόριες πόλεις.
Ίσως της το επιτρέψουν, αν επιτρέψει κι αυτή στον στρατό των ΗΠΑ να χρησιμοποιήσει την βάση του Ιντσιρλίκ. Αλλά με δεδομένο ότι το Ισλαμικό Κράτος διαθέτει τζιχαντιστές στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες πόλεις της Τουρκίας, η ενεργή συμμετοχή της Τουρκίας στη συμμαχία κατά των τζιχαντιστών, είναι ενδεχόμενο να απαντηθεί με πλήγματα στο έδαφός της. ΒΟΡΕΙΑ