Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ - ΕΥΡΩ ΑΥΤΑ ΘΕΛΑΜΕ;

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Γ. ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ
ΤΑΞΙΑΡΧΟΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ε.α.
Μετά από προσπάθειες ετών η Ελλάδα, πέτυχε το 1980 την πλήρη ένταξή της, στην τότε ΕΟΚ και σήμερα ΕΕ, ήταν στρατηγική της επιλογή. Ήταν τελικά η σωστή επιλογή για την Ελλάδα και πως την ωφέλησε μέχρι σήμερα; Για να το πούμε αυτό θα πρέπει να δούμε για ποιούς λόγους η Ελλάδα επέλεξε, την ένταξη της στην Κοινότητα. Οι λόγοι αυτοί, σύμφωνα με την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εξωτερικών, μπορούν να συνοψισθούν στους εξής:

α. Θεώρησε την Κοινότητα ως το θεσμικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο θα μπορούσε να σταθεροποιήσει το δημοκρατικό πολιτικό της σύστημα και θεσμούς.
β. Επεδίωκε την ενίσχυση της ανεξαρτησίας και της θέσης της στο περιφερειακό και διεθνές σύστημα καθώς και της «διαπραγματευτικής της δύναμης», ιδιαίτερα σε σχέση με την Τουρκία η οποία εμφανιζόταν ως η μείζων απειλή για την Ελλάδα μετά την εισβολή και κατάληψη μέρους της Κύπρου (Ιούλιος 1974). Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα επεδίωκε επίσης τη χαλάρωση της έντονης εξάρτησης που είχε αναπτύξει μεταπολεμικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες (ΗΠΑ).
γ. Θεώρησε την ένταξη στην Κοινότητα ως ισχυρό παράγοντα που θα συνέβαλε στην ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας.
δ. Επιθυμούσε ως ευρωπαϊκή χώρα, να είναι «παρούσα» και να επηρεάσει τις διεργασίες για την ευρωπαϊκή ενοποίηση και το πρότυπο της Ευρώπης, στο οποίο η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει.
Μετά από 34 χρόνια στην ΕΕ ας δούμε τι κέρδισε ο Έλληνας πολίτης:
α. Δημοκρατία? Όταν το πολιτικό σύστημα της χώρας, έχει ως στόχο, μισθοσυντήρητους και χαμηλοσυνταξιούχους, οι οποίοι και μόνο αυτοί πληρώνουν φόρους, ενώ το σύστημα, απαλλάσσει εισοδηματίες και φοροφυγάδες. Απειλείται ο πολίτης, με διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος, και κατάσχεση του σπιτιού του γιατί δεν έχει να πληρώσει φόρους και δάνεια. Ό πολίτης βρίσκεται, ανάμεσα σε λαθρομετανάστες και κακοποιά στοιχεία και το κράτος δεν τον προστατεύει. Κανείς πολιτικός δεν πήγε φυλακή για πράγματα τα οποία έκανε ή αμέλησε να κάνει. Οι διαμαρτυρίες απαγορεύονται, όχι με νόμο, αλλά με την άγρια καταστολή της Αστυνομίας, συνεπικουρούμενη από παρακρατικούς.
Το θρησκευτικό συναίσθημα των πολιτών, δεν λαμβάνεται υπόψη και η πολιτεία με χρήματα που τους στερεί, κατασκευάζει τέμενος, για θρησκευτικές ανάγκες λαθρομεταναστών. Δημοκρατία σε επιτήρηση. Το πολιτικό σύστημα είχε ως μοναδικό του μέλημα το να «χαϊδεύει αυτιά», υφαρπάζοντας τις ψήφους των πολιτών.
β. Εθνική Ανεξαρτησία? Η διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας σε σχέση με την Τουρκία, μειωμένη. Απειλείται από όλα τα γύρω κράτη και δεν αντιδρά. Εξωτερική πολιτική δεν υφίσταται. Η Αλβανία υποθάλπει το θέμα των Τσάμηδων, καταπατά τα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών, τα Σκόπια προκαλούν για το μακεδονικό ζήτημα και κράτη με πρώτες τις ΗΠΑ τα αναγνώρισαν με το συνταγματικό τους όνομα, η Ελλάδα πιέζεται για την είσοδό τους στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ.
Η Τουρκία, είναι περιφερειακή δύναμη, α/φη της εισέρχονται στο Αιγαίο όποτε θέλουν και πολεμικά της πλοία πραγματοποιούν «αβλαβείς διελεύσεις» (ο θεός να τις κάνει), ενώ οι πολιτικοί μας βαυκαλίζονται συμφωνώντας σε Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), ή χορεύουν ζεϊμπέκικο (Παπανδρέου) ή κάνουν κουμπαριές (Καραμανλής), ελπίζοντας ότι θα τους εξευμενίσουν.
Οργιάζει η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, Τούρκοι Υπουργοί κάνουν περιοδείες όποτε επιθυμούν, χωρίς αντίδραση της Ελλάδας. Η Ελλάδα δεν τολμά να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ όπως έχει το δικαίωμα, «αιτία πολέμου για την Τουρκία». Δεν τολμά να καθορίσει ΑΟΖ με την Κύπρο, γιατί αντιδρά η Τουρκία, λόγω Καστελλόριζου και τέλος η Ελλάδα σέρνει το κάρο για την είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ, που συνεχίζει να σπρώχνει στα σύνορά μας χιλιάδες λαθρομετανάστες και δεν έχει καταγγελθεί ποτέ.
γ. Άνοδο οικονομικού επιπέδου? Η οικονομία λειτούργησε για τους εργολάβους και τους προμηθευτές, που πήραν τα μεγάλα έργα, Αττική οδός, Αεροδρόμιο, Μετρό, Εθνικές οδούς, Ολυμπιακούς αγώνες (η μεγάλη ρεμούλα), πολλά από τα οποία εκμεταλλεύονται γαλλικές και γερμανικές εταιρείες. Πλούτισαν οι άνθρωποι του συστήματος από τα δάνεια και τα κονδύλια της ΕΕ, χωρίς ένα έργο υποδομής. Παραγωγή δεν υπάρχει, η βιομηχανία έχει χαθεί, αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή στο ναδίρ, εξαγωγές στάσιμες. Το χρέος της Ελλάδος αυξάνεται συνεχώς σε δυσθεώρητα ύψη, οι πολίτες θα υποφέρουν για πολλά χρόνια μέχρι και αν αποπληρωθεί. Ανεργία 27%. Άστεγοι Έλληνες πολίτες. Πάνω από 2.500.000 ζουν χωρίς εισόδημα. Η ελληνική κοινωνία έμαθε να δέχεται το ψέμα, την απάτη, την διαπλοκή και τον χρηματισμό χωρίς να αντιδρά. Αυξάνονται τα συσσίτια απόρων. Η κυβέρνηση στηρίζει με δισεκατομμύρια το τραπεζικό σύστημα αφήνοντας τους πολίτες, στην τύχη τους.
δ. Ισοτιμία με τους εταίρους Καμία παρουσία της Ελλάδος στα όργανα της ΕΕ. Άφωνοι οι έλληνες ευρωβουλευτές. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση, έγινε Ευρώπη δύο ταχυτήτων (Βορράς -Νότος). Ποια σύμπνοια μεταξύ των εταίρων, η Ελλάδα βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση και αντί να βοηθηθεί από τους εταίρους, ταπεινώνεται, εξευτελίζεται διεθνώς, απαιτώντας υπογραφές, δηλώσεις μετάνοιας και ταυτόχρονα δεσμεύουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της. Τελικά το ευρωπαϊκό πρότυπο είναι ο νόμος του ισχυρού.
Η Ελλάδα δέχεται κύματα λαθρομεταναστών, η ΕΕ στέλνει την FRONTEX απλά και μόνο για την καταγραφή τους. Αυτή είναι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση που ζητάγαμε. Πως επιθυμούν οι δουλοπρεπείς Έλληνες πολιτικοί την ευρωπαϊκή ενοποίηση; «Τουλάχιστον η Ελλάδα αν καεί, να καεί για να υπάρξει μία συνοχή, και μία πραγματικά ενωμένη Ευρώπη»!!!. Ν. Τζαβέλλα ευρωβουλευτής ΛΑΟΣ (τώρα ΝΔ).

Είσοδος στο Ευρώ Και μετά μας έβαλαν στο ευρώ, με πλαστά στοιχεία που όλοι ήξεραν, τριπλασιάστηκαν οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών, μένοντας οι μισθοί και οι συντάξεις σταθερά μέχρι να φτάσουμε στην άθλια περικοπή και εξαΰλωση τους, η πλήρης εξαθλίωση ήρθε μέσα σε επτά χρόνια, η Ελλάδα χρεοκόπησε. Έλληνες πολιτικοί πλήρως υποταγμένοι στις διαταγές των ισχυρών τάχα της Ευρώπης αδιαφόρησαν και αδιαφορούν για την πορεία της Ελλάδας προς τον όλεθρο. Φροντίζουν μόνο να είναι τα καλά και υπάκουα παιδιά, επιθυμώντας μόνο την καρέκλα της εξουσίας.

Τι μας έλεγαν ότι θα περιμένουμε οι Κων. Καραμανλής και Κ. Σημίτης από την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ και το ευρώ; (αποσπάσματα από ομιλίες τους).


«Η Ενωμένη Ευρώπη θα αποτελέσει, μέγα σταθμό στην παγκόσμια ιστορία της ειρήνης της ελευθερίας και του πνεύματος. Και μόνο το γε­γονός, ότι με την σημερινή φάση συνεργασίας εγκαταλείπονται εθνικές προκαταλήψεις, εξαλείφονται μίση ιστορικά και γεφυρώνονται μακροχρόνιες αντιθέσεις, θα ήταν αρκετό να δικαιώσει την ιδέα της ευρωπαϊκής ενότητας». Κ. Καραμανλής.

«Η ένταξη στην ΟΝΕ ανοίγει μια νέα εποχή ασφάλειας και σταθερότητας, ανάπτυξης και ευημερίας, τελειώνει οριστικά η εικόνα μιας Ελλάδας μικρής και ανασφαλούς. Κάθε Έλληνας πολίτης κερδίζει από την ένταξη. Κερδίζει σε ασφάλεια και σιγουριά για τον ίδιο, σε καλύτερες ευκαιρίες και δυνατότητες για τα παιδιά του.» Κ. Σημίτης.

Σήμερα 34 και 12 χρόνια αντίστοιχα, από την ένταξη στην ΕΕ και στο ευρώ, τίποτα από τα παραπάνω δεν επαληθεύθηκε και δεν υπάρχει αισιοδοξία για το μέλλον. Η Ελλάδα κυβερνάται από μια συγκυβέρνηση των δύο κομμάτων που μας έφεραν σ’ αυτή την κατάσταση, με πρωθυπουργό έναν ο οποίος δεν διστάζει μπροστά στην καρέκλα της εξουσίας να υπόσχεται και να τάζει τα πάντα. Όλα μοιάζουν σαν ένα κακό όνειρο. Η ΕΕ και το ευρώ δε μας βοήθησαν σε κάτι. Μήπως είναι καιρός να ξυπνήσουμε και να πάρουμε γενναίες αποφάσεις για το μέλλον μας; Οι Ευρωεκλογές φτάνουν δικαιολογία δεν θα υπάρχει πλέον.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Η φιλοξενία και οι αναδημοσιεύσεις άρθρων τρίτων, τα σχόλια και οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.